Jump to content

Welcome to KitrinoMavro Board
Register now to gain access to all of our features. Once registered and logged in, you will be able to create topics, post replies to existing threads, give reputation to your fellow members, get your own private messenger, post status updates, manage your profile and so much more. This message will be removed once you have signed in.
Login to Account Create an Account
Photo

Πρωταθλήτρια 2017-2018

- - - - - Γαμησι-ηρθαμε

  • This topic is locked This topic is locked
54 replies to this topic

#21
amd

amd

    Τουτ - Τουτ

  • Members
  • 23,012 posts
  • LocationKoropi

νταμπλουχος


Edited by amd, 18 March 2018 - 21:45.

  • Abraham21r likes this
ΝΑ ΤΗΝ ΣΕΒΕΣΤΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ΡΕ ....

#22
tan21

tan21

    Senior Member

  • Members
  • 708 posts
6/6/1993. Εφτά χρονών και πρώτο πρωτάθλημα που "καταλαβαίνω" της ΑΕΚ. Η κύρια κόντρα ήταν με το βάζελο τότε, ο γαύρος διήνυε "πέτρινα χρόνια", κρατήστε το αυτό. 1994, ξανά πρωταθλητές και εκείνο το γαμωτρενάκι στη φιέστα μου την είχε σπάσει, λόγω της καζούρας από τα άλλα παιδάκια, τόσο πολύ που για καιρό μετα έλεγα ότι μαζι με αυτό ήρθαν κι όσα ακολούθησαν. Μην τα πολυλογώ, δύο ο βάζελος μετά, κάτι χαμένα κύπελλα και φτάνουμε στο 1996 και τα χρόνια έπειτα. Εκτός τίτλου απ' τον πρώτο γύρο, ο "δυνατός δεύτερος γύρος της ΑΕΚ" χωρίς κανένα νοήμα μετά και απλά μας τσίγκλαγε πιο πολύ το παράπονο, τουλάχιστον μαζεύαμε κάτι κυπελλάκια. Κάθε χρόνο έλεγες πως, μπορεί να γίνει φέτος και να το πάρεις, κάθε χρόνο έμενες πίσω 10-20 βαθμούς. Και δεν ήσουν κι απαραίτητα κακός πάντα. Το χες δει το έργο ποιό είναι. Οι γαύροι παίζουν πια με αξιώσεις για τον τίτλο του χειρότερου είδους ανθρώπου. 
2002 και μια αξιόλογη ομάδα, με έναν αξιολογο κοουτς και έναν Φερούζεμ που δήλωνε παίκτης, πάνε να σπάσουν τη σαπίλα και το πιο σημαντικό, να προλάβουν τη "ρετσινιά" της δεκαετίας χωρίς πρωτάθλημα. Δεν τα καταφέρνουν και βλέπεις έναν Αλεξανδρή να σου βάζει γυριστά και στο τέλος να αποθεώνεται. Έχει τη σημειολογία του κι αυτό και το λέω. Ε και μετά, το 2008. Εκεί που μας κόψαν χρόνια σαν ανθρώπους ΑΕΚτζηδες και κανείς δεν ξερει και τι πληγή μπορεί να αφησε στους ανθρώπους/παίκτες εκείνης της ομάδας σαν επαγγελματίες παίκτες. Το ΑΕΚ - Αστερας Τριπολης, ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκα σε ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ελλάδα και παντού όπου βρέθηκα έπειτα. Και βρέθηκα και εκεί που λένε ότι έχουν τα δύο καλύτερα πρωταθλήματα της ευρώπης. Και δεν πάτησα σε κανενός ποδοσφαιρικού θρύλου το γήπεδο, γιατί απλά το πρώτο παιχνίδι που θα ξαναπήγαινα όταν το αποφάσιζα θα ήταν στην ΑΕΚ. Το '13 το αφήνω εκτός. Ούτε για την ιστορία της ομάδας στεναχωρήθηκα, ούτε τι καζούρα μπορεί να κάναν οι άλλοι με ένοιαξε. Δεν είχα καμια αυταπάτη για την ΑΕΚ. Άλλα πράγματα με χάλασαν τότε, αλλά κανένα νοημα να μιλάμε γι αυτά.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Η αγαθομουνα ΑΕΚ που λέτε και μερικοί, απαρτίζεται από αξιόλογους παίκτες, καλό κοουτς, παρουσίασε σύνολο, ένα δύο τρια απλα πραγματάκια και αρκετά ψυχεδελικά ίσως, έπαιξε μπαλίτσα και τσουκ, μπήκε και σε τροχιά τίτλου. Μέχρι που θα εμφανιστεί το πειραιώτικο καρκίνωμα, να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, να βρωμίσει κάτι. Να σε σπρωξει να φαγωθεις με τον παοκ. Να σε σπρώξει να κανεις κατι εστω και να βγεις απ τη σιωπη. Να σε βάλει να κυλιστείς ρε παιδάκι μου εκεί που είναι ο φυσικός τους χωρος, στα σκατα. Ακόμα και να ασχοληθείς με τον παοκ στα σοβαρα. Ε οχι ρε μαγκες. Γι' αυτό και γράφω όλα αυτά τα ασυνάρτητα ψυχογραφηματικά/αναδρομικά πάνω. Δεν χρειάζεται καμία ενασχόληση με το βούρκο και γκρίνια. Ξέρουμε που ζούμε. Είναι προσβολή στα χρόνια που περάσαν, με τον τρόπο που πέρασαν από πάνω μας σαν ΑΕΚτζήδες. Αποπροσανατολίζουν κιόλας λιγακι από αυτό που έχει πετυχει αυτό το ψυχιατρείο που λέγεται ΑΕΚ φέτος. Κι αυτό είναι το να σου δείξει πως λειτουργεί ένας δυνατός σύλλογος (νισάφι πια με τον "οργανισμό") εντός κι εκτός γηπέδου σε μια διοργάνωση που είναι κανόνας ότι λίγες φορές τα πράγματα θα κριθούν στο γήπεδο μέχρι τέλους. Γι' αυτό και νομίζω πως και τα πανηγύρια πρέπει να κρατηθούν για όταν έχουν τελειώσει όλα, ακόμα και το τελευταίο παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής. Δεν ξέρω τι ακριβώς κραυγή θα βγεί όταν έρθει η ώρα να το σηκώσουμε, σίγουρα δεν θα είναι απλά η κραυγή ενός που πανηγυρίζει έναν ποδοσφαιρικό τίτλο. Ας γίνει αυτό, και η μέχρι τώρα σιωπή μας και "αγαθομουνίαση" (τι λεξαρα κι αυτη), θα είναι η πιο βαριά ταφόπλακα για ότι μας έφαγε τα σκώτια μέχρι σήμερα.
 
ΥΓ: το πηρα γραμμή αργά ότι έγινε τέτοιο τοπικ, θα το πόσταρα σε αυτό με το μπαογκ λεπτο προς λεπτο, εξουθενώθηκα με το φλας μπακ που έφαγα να γράψω αυτό, θα επανέλθω καλύπτοντας και τα άλλα σημεία αργότερα

  • The Magician, Hades, SpiRos and 12 others like this

#23
Abraham21r

Abraham21r

    Wife Fucker/Bull

  • Members
  • 16,167 posts
Καλώς ήρθες φίλε.

#24
DiK-Reloaded

DiK-Reloaded

    Senior Member

  • Members
  • 5,785 posts

Καλώς ήρθες φίλε.

 

σε βλέπω, σε παρακολουθώ

 

αμα θες να σε ξεμαλλιάσω...


  • CHRIS, SpiRos and Abraham21r like this

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΑ

ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΑΛΑΧΤΙΤΕΣ-

ΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ


#25
Abraham21r

Abraham21r

    Wife Fucker/Bull

  • Members
  • 16,167 posts

σε βλέπω, σε παρακολουθώ

αμα θες να σε ξεμαλλιάσω...

Θέλω να του πω για τα #arxeidia μου ρε μωράκι.
Μην κάνεις ζήλιες...
  • CHRIS, panther-21- and DiK-Reloaded like this

#26
DiK-Reloaded

DiK-Reloaded

    Senior Member

  • Members
  • 5,785 posts

Θέλω να του πω για τα #arxeidia μου ρε μωράκι.
Μην κάνεις ζήλιες...

:wub:


  • CHRIS and panther-21- like this

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΑ

ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΑΛΑΧΤΙΤΕΣ-

ΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ


#27
Zara

Zara

    Asset Management

  • Members
  • 4,121 posts
Εγώ θυμάμαι τη δασκάλα στο δημοτικό, λογικά τετάρτη τάξη, να ρωτάει μια φάση στο μάθημα να πούμε μια μεγάλη ένωση. Ποια είναι μια μεγάλη ένωση; Μούγκα εμείς, δεν ξέραμε, που να ξέρουμε. Ε η ΑΕΚ λέει ρε παιδιά, δεν γίνεται χαμός που πήρε πάλι το πρωτάθλημα κλπ;
Μέχρι τότε η ΑΕΚ ήταν η ομάδα που συμπαθούσε ο πατέρας μου, με αυτό το κουλό όμως της κυρίας Κικής κατάλαβα ότι κάτι παίζει.

Τίτλοι, γήπεδο, Ευρώπη.

Είμαστε ο ανθός και μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε.
  • The Magician, CHRIS, aris2168 and 2 others like this

#28
tony_montana

tony_montana

    Senior Member

  • Members
  • 813 posts
  • LocationΑθήνα

αυτό που θυμάμαι είναι ,μικρός να ξεκινάει ο πατέρας μου με τον μεγάλο μου αδερφό να πάνε γήπεδο ,βράδυ χειμωνα,σε κάποιο ευρωπαϊκό αγώνα  και την μανα μου να τους έχει φτάνει κασκολ από μάλλινη κουβέρτα που ξηλωσε και την έκανε λωρίδες. Φυσικά και ο μικρός Αντώνης έμεινε σπίτι,κάπου στα τέλη του 80.

Και τον συγχωεμενο ,πια,μπαμπά,ξαπλωμένο στο κρεββάτι της εντατικής,διασωληνομενο,να με ρωτάει για τις εξελίξεις όσο αφορά το γήπεδο.για σένα ρε πατερα....


  • The Magician, CHRIS, theo and 9 others like this

#29
Greco21

Greco21

    Senior Member

  • Members
  • 1,150 posts

1) Για κάποιο λόγο παράξενο προς το σόι όλο έγινα ΑΕΚ ενώ με τραβολογούσε ο πατέρας μου στο Τηγάνι.

 

Το είχα καημό να γίνει και ο πατέρας μου να γίνει ΑΕΚ, μέχρι που τον είδα να πανηγυρίζει γκολ του Ντέμη στο τηγάνι με κωλοδάχτυλα (αφού τον είχα εκφοβίσει ότι θα γραφτώ στην ΚΝΕ).

 

Στο λύκειο έφυγα για το εξωτερικό και κράτησα αλληλογραφία μόνο με ΑΕΚτσήδες συμμαθητές.  Αυτοί έμειναν και κολλητοί / κουμπάροι / αδέρφια μου μέχρι και σήμερα.

 

Από το 95 εώς το 2008 (εώς το 2003 έκαψα τα κοντέρ) κάθε μέρα ήταν κυρίως ΑΕΚ και μετά όλα τα άλλα.

 

Το 2013 ... και το 2014... ήταν 2 χρόνια που απλά φυτοζωούσα.  Δεν ξέρω πόσο θα μετανιώσω που 2 χρόνια την εγκατέλειψα. Το κατάλαβα  το 2015 ότι η ζωή είναι σκάρτη χωρίς την ΑΕΚ.

 

Η ΑΕΚ και οι οπαδοί της μου διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα.  Αντέχω, παλεύω, δεν φοβάμαι, πάντα ελπίζω.  Και τους κοιτώ όλους στα μάτια.  Χωρίς συμβιβασμούς.  

 

2) Κομβικό ματς:  Το 3-2...

 

3) Πρόσωπα κλειδιά:

 

 Α. Τίγρης

Β.  Περιβάλλον Τίγρη (εκτός του έξωαποδω)

 Γ.  Μανόλο

Δ. Αραούχο...  Πέρυσι όταν ήρθε και αφού είδα μισό βιντεάκι στο γιουτιούμπ, ξύπνησα και άρχισα να βάζω συνθήματα της Α.Ε.Κ.  Όταν επέστρεψε μου θύμισε την άσχημη αρρώστια που παθαίνουν όταν βάζουν Κιτρινόμαυρη Φανέλα.  Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.  Σίγουρα καλύτερος από πολλά ταγάρια.  Αλλά έδωσε μια σπίθα που έλειπε από το 2012 και μετά...

 

ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΣΚΟΛ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ.


  • The Magician, CHRIS, agelos and 6 others like this
Όταν το γήπεδο σηκώσω... μπορεί να παλαβώσωωωωωωωωωωωωω

#30
Bukowski

Bukowski

    Senior Member

  • Members
  • 20,915 posts
Γεννημένος 7 Μαΐου 1989, 5 περίπου ώρες πριν σκοράρει ο Τάκης το γκολ-πρωτάθλημα, δεν θα μπορούσα να είμαι τίποτε άλλο.
Το σόι της μητέρας μου Ολυμπιακοί, το σόι του πατέρα μου ΑΕΚτζήδες, επί βδομάδες με φόντο και το ντέρμπι, οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν σχετικά με την ομάδα που θα επέλεγε "το αγόρι".
Τελικά την απάντηση έδωσε ο Τάκης.
Τα πρώτα μου χρόνια που ψιλοθυμάμαι ΑΕΚ, νηπιαγωγείο φάση, συνέπεσαν με την φυγή του προδότη.
Ο πατέρας μου με έπαιρνε σε διάφορα παιχνίδια (Περισσό μέναμε) αλλά πιο έντονα ως πρώτο παιχνίδι θυμάμαι το πρώτο του Ντούσαν με την κόκκινη φόρμα.
Όλη την βδομάδα μου τα χε κάνει καμπανέλια με τον προδότη "για να μην ξεχάσω ποτέ". (ΣΣ: Αυτός ξέχασε με τα χρόνια αλλά τί να του πεις σήμερα...)
Τέλος πάντων το όλο κλίμα στην ομάδα δεν με γοήτευε ιδιαίτερα, η κλάψα για τον Ντούσαν, όλο αυτό το αρρωστημένο πράγμα γενικά δεν με έψηνε ιδιαίτερα, αλλά δήλωνα ΑΕΚ.
Κομβικές στιγμές για να πορωθώ με την ομάδα τα παιχνίδια με Λεβερκούζεν και Ρεάλ.
Ακολούθησε το γκρέμισμα του γηπέδου και κάπου εκεί κατάλαβα ως περισσιώτης ΑΕΚτζης τί έχασα.
Το γκρέμισμα του γηπέδου στεναχώρησε και την Ολυμπιακό μητέρα μου, η οποία τότε δήλωσε πως αν το φτιάξει ξανά εκεί θα γινόταν και αυτή ΑΕΚ - κουβέντα που δεν έχει ξεχάσει.
Ακολούθησε η εποχή Ντέμη, τότε για πρώτη φορά η ΑΕΚ δεν έβγαζε αυτή την κλάψα, την μίρλα της αδικημένης κακομοίρας.
ΟΑΚΑ, παρτι με δεκάδες χιλιάδες κόσμου, Λύκειο εγώ, πηγαίναμε παρέες με παιδιά στα παιχνίδια.
Αποκορύφωμα το παιχνίδι με Μίλαν και η τεσσάρα στον γαύρο.
Ωραία χρόνια, τότε πίστεψα όντως πως θα γινόμαστε η Dortmund της Ελλάδας.
Και μετά μου φέρνεις τον... Δώνη.
Και μετά την κοπανάς.
Και μετά φέρνουν τον... Βάτραχο.
Γενικα ξενέρα φάση, παλι στα ίδια γύρισε η ομάδα, το βατράχι να δηλώνει το καλοκαίρι "ομάδα επιπέδου '94" μετά το φιλικό τουρνουά στην Αυστραλία, ακολούθως θα τρώει φάπες από οπαδούς γενικά ένας εμετός.
Κάτι πάει να γίνει με Μανόλο, το κύπελλο το πανηγύρισα σαν Champions League, μάλλον ένιωθα τί έρχεται.
Μετά την φυγή Χιμένεθ αποστασιοποιούμαι εντελώς, πλέον παρακολουθώ Liverpool πλέον.
Την χρονιά της πεσάδας παίρνω δύο διαρκείας ένα για μένα ένα για τον πατέρα.
Στο ματς με Πανθρακικό πήγα μόνος μου αφού ο πατέρας δεν ήθελε να έρθει σε αυτό, με συνόδευσε η Γιώτα τότε (χωρίζαμε εκείνη την περίοδο) τελικά πέσαμε και έμεινα άδειος.
Με την έλευση Μελισσανίδη και την απόφαση για restart να πω ότι θα ήθελα η ομάδα να επιστρέψει γρήγορα πρώτα απ όλα σε θέσεις που έβγαζαν Ευρώπη. Το να φτιάξει γήπεδο δεν το πολυπίστευα, ενώ να ξαναπάρουμε πρωτάθλημα το θεωρούσα σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Γενικά θεωρούσα είχαμε αλλάξει στατους κβο για πάντα.
5 χρόνια μετά και γήπεδο σηκώνεται και νταμπλ πάμε να πάρουμε και η ομάδα είναι γεμάτη υγεια έχοντας μπουκώσει τους αντιπάλους της.
Εν συντομία λοιπόν, όπως καταλάβατε, μην έχοντας προλάβει τις ΑΕΚ του Μπάρλου και των 90s ουσιαστικά τώρα ετοιμάζομαι να βιώσω πρωταθληματική ΑΕΚ που τους γαμάει όλους.
Με το που θα μπούμε στο γήπεδο θα χει κλείσει ένας μεγάλος κύκλος που θα με έχει κάνει ΑΕΚ σε όλο μου το είναι.
Δεν την αγάπησα από την πρώτη στιγμή.
Δεν ήμουν παντα δίπλα της.
Ξέρω ότι υπάρχουν πιο ΑΕΚάρες από εμένα.
Ξέρω όμως πως από το δημοτικό ακόμα ονειρευόμουν ένα πρωτάθλημα.
Ξέρω πως από το γυμνάσιο μου λείπει το γήπεδο στην ΝΦ.
Ξέρω πως είμαστε πια κοντά στα όνειρα.
Λογικά θα προλαβω να πανηγυρίσω πρωτάθλημα λίγο πριν μεταναστεύσω έχοντας σχεδόν τριανταρίσει πλέον.
Νιώθω παντως πως ξημερώνει αιώνας ΑΕΚ.
Για πρώτη φορά στην ιστορία μας δείχνουμε να χτιζόμαστε σε σταθερές βάσεις.
Σημαντικότερες μορφές της επιστροφής:
Μελισσανίδης
Χιμένεθ
Πογιέτ (γιατί μας έμαθε να νικάμε ξανά παραδοσιακούς αντιπάλους μας και μας ξύπησε από τους ΔελλοΚετσπαγιοΜοραις)
Σιμόες (ο πιο αγαπημένος μου παίχτης έβερ)
Αυτς πάνω κάτω..
  • The Magician, agelos, Bluesman and 3 others like this

Πόσο Μαρίνο αντέχεις;


#31
Nickpes21

Nickpes21

    AEKάρα μια ζωή

  • Members
  • 580 posts

1. Ήμουν αρκετά τυχερός να ζήσω τα 3 σερί πρωταθλήματα στο γυμνάσιο ... πηγαίνοντας σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια και σε μερικά εκτός, σε μια θερμή ηλικία μπορώ να πω το καταχάρηκα.

 

Τα 3 επόμενα χρόνια δεν με έκαιγαν και πολύ που δεν πήραμε πρωτάθλημα, ζούσα με αυτά που είχαμε -αν και εκείνο το γκολ του Μπορελι στο πρώτο ντέρμπι που πήγα μόνος μου με τον μικρότερο αδερφό μου αφού λόγω καθημερινής ο πατέρας μου δεν ήρθε μαζί μας όπως έκανε πάντα στα "επικίνδυνα" παιχνίδία μου στοίχισε.

 

Μπορώ να πω όμως πως η αποχώρηση του βάτραχου ο οποίος ήταν σαν θεός για μένα γκρέμισε τον κόσμο μου και με έκανε μάλλον περισσότερο οπαδό από οσο θα ήθελα ... μίσησα κάποιον για το ποδόσφαιρο, το αφισάκι με το βάτραχο δράκουλα στο φέρετρο το είχα στο τοίχο δίπλα στο προσκέφαλό μου. Αυτό το γεγονός με απασχολούσε μέχρι το απόγευμα που χάσαμε 4-3 από το γαυρο του Λεμονή το πρωτάθλημα με το Σαντος στο πάγκο ... εκεί πλέον άρχισα να θέλω τον τίτλο ο οποίος μας κρέμασε δυο τρεις φορές από τότε. Και πάλι όμως δεν μπορώ να πω όμως οτι είμαι από αυτούς που τους απασχολούν τόσο οι τίτλοι. Εμένα μου άρεσε το γήπεδο, η ιεροτελεστεία να πηγαίνουμε στη Φιλαδέλφεια, οι μυρωδιές, τα εκτός έδρας παιχνίδια (από τα αγαπημένα μου παιχνίδια ένα στη Τρίπολη που απαγορευόταν να πάμε, έλεγε ο κοντός να μην πάμε κλπ και είμασταν 30 άνθρωποι στο πέταλάκι μέσα σε φιλάθλους του αστέρα ήμια φιέστα του Gay στο καραισκακη που ήρθε 0-0, ένα κύπελο εκτός με γαυρο στο ΟΑΚΑ που ήμασταν μονο στη 2 και ήρθε ισοπαλια με ενα γκολ του Λάκη που στον επαναληπτικο βάλαμε 3 στη Φιλαδελφεια,κάτι τέτοια μου άρεσαν) 

 

Είμαι μάλλον από τους λίγους που ενώ ξενέρωσαν τα δυο τελευταία χρόνια πριν πέσουμε, όταν πέσαμε το είδα πάλι πιο θερμά , πήγα μαζί με τα παιδιά μου πλέον σε αρκετά παιχνίδια στη Γ και τη Β αλλά όταν ανεβήκαμε πάλι κάπου το έχασα. Νομίζω γενικά έχω ξενερώσει με το ποδόσφαιρο όπως είναι στην Ελλάδα, όλα στημένα, να μην μπορούμε να πάμε εκτός έδρας, στο έλεος του κάθε πανηλίθιου διαιτητη και παράγοντα κλπ ... αυτός είναι και ο λόγς που και τα forum παράτησα και γενικά. 

 

Μπορώ να πω αν δεν ήταν τα παιδιά μπορεί να είχα απομακρυνθεί εντελώς αλλά επειδή τους άρεσε πηγαίνουμε. Γι αυτά θα χαρώ και το πρωτάθλημα βασικά, γιατί οι τίτλοι δένουν τα παιδάκια με την ομάδα αλλά και για τον οπαδό μέσα μου που δεν αντέχει να του κουνιούνται οι μπουγάτσες και οι κάθε μπουγάτσες που χωρίς ιστορία θέλουν να αποδείξουν κάτι ... αν και είμαι σίγουρος πως ΟΤΑΝ μαθηματικά θα πάρουμε το πρωτάθλημα θα κλαίω για ώρα, όπως όταν τελείωσε ο τελικός με τον γαυρο στο αδειο ΟΑΚΑ πριν δυο χρόνια ... 

 

2. Το 1-2 στο Καραισκάκη ... γιατί ηταν ανατροπή μαγκιάς για μια ομάδα που αν και κουρασμένη έδειξε πως λογω @@ιων μπορεί να παρει το πρωτάθλημα

 

3. Στα θετικά δεν μπορώ να βγάλω κάποιον έξω ... στα αρνητικά οι τραυματισμοί Μανταλου και κυρίως Γιοχανσον αφού ο δευτερος αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερο να αντικατασταθεί κατ εμέ 


  • The Magician, agelos, Bukowski and 1 other like this

#32
stavros 9-11

stavros 9-11

    ISKRA ΤΗΣ ΑΕΚ

  • Moderators
  • 16,436 posts
Έχοντας μεγαλώσει μακριά από την ΑΕΚ και σε σόι 90% ΑΕΚ αλλά χωρίς κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την ομάδα, εμένα δεν με πήγαιναν στο γήπεδο.

Η πρώτη-πρώτη κάψα που ένιωσα γι αυτή την ομάδα ήταν εκεί στα 7-8. Πήγαινα να παίξω μπάλα στο σχολείο της μικρής μας πόλης και κάποια στιγμή αργά το απόγευμα γυρνούσα σπίτι. Ναι όσο κι αν φαίνεται απίστευτο σε όσους μεγαλώσατε στην Αθήνα και είστε λίγο πιο μικροί, εμείς από τα 7 μας πηγαίναμε μόνοι μας να παίξουμε χωρίς επιτήρηση γονέων κλπ. Επίσης εκείνα τα χρόνια δεν είχε τόσα πολλά αυτοκίνητα και στην επαρχία λίγο πολύ όλοι παρκαραν το αμάξι τους στην ίδια θέση κάθε μέρα.

Είχα μπανισει λοιπόν ένα αυτοκίνητο που στο πίσω μέρος του είχε κολλημένο ένα αυτοκόλλητο που έγραφε πόσο σ' αγαπώ κανείς δεν ξέρει gate 21.

Κάθε απόγευμα περνούσα από τον ίδιο δρόμο για να δω αυτό το αυτοκόλλητο. Ήταν ψυχοθεραπεία, ήταν αρρώστια σκέτη. Ναι ένα αυτοκόλλητο έπαιξε το ρόλο του στο να με κολλήσει με αυτή την ομάδα.
Και πάντως ρε μάγκες μόνο όσοι ήμασταν ΑΕΚ επικοινωνούσαμε με αυτό τον τρόπο. Οι γαυροβαζελοι της παρέας πάντα το έβλεπαν επιφανειακά. Οι βαζελες δηλ γιατι γαύροι δεν υπήρχαν στη γενιά μου (απίστευτο ε).
Όσοι ήμασταν ΑΕΚ είχαμε άλλους κώδικες επικοινωνίας.

Όταν μια φορά με πήραν τα κλάματα στο γήπεδο μετά από μια βαριά ήττα εκτος έδρας ερχόταν και μου λέγανε να μη στενοχωριέμαι κλπ. Δε μπορούσαν να καταλάβουν ότι στενοχωρήθηκα για τον κόσμο μας που ήταν πάρα πολύς, όχι για μένα.

Για αυτό και χαίρομαι πολύ με το πρωτάθλημα. Για μένα δεν αλλάζει κάτι, χαίρομαι όμως για τον κόσμο μας, που θα γίνουν κι άλλα παιδιά ΑΕΚ κλπ.
  • The Magician, agelos, SpiRos and 8 others like this

Coming home, far away, when I see the runway lights

#33
Kostas21

Kostas21

    Senior Member

  • Members
  • 3,321 posts

Σωστος ο γνησιος επαρχιωτης ΑΕΚτζης απο  απανω.

Αυτο με τα αυτοκολλητακια κ ολες αυτες οι μικρες λεπτομερειες τις ειχε η Οριτζιναλ των 80ς-90ς. Ηταν ενα βημα παραπανω το οπαδικο της ΑΕΚ.

Κ η Σκεπαστη. Ηταν πολυ διαφορετικη η Σκεπαστη. Δεν υπηρχε κατι τετοιο σε ολοκληρη τη χωρα.Παλατακι ηταν η εδρα μας. Ολες οι αλλες φανταζανε χωραφια.


Nolite te Bastardes Carborundorum

#34
yiannis_21

yiannis_21

    Senior Member

  • Members
  • 4,997 posts

1. Μεγαλωμένος από πατέρα γαύρο και φανατικό έχω να πω ότι ήταν πολύ εντονότερα τα συναισθήματα μέσα στο σπίτι. Μάνα που όποτε έπαιζε ολυμπιακός - χι,ψι ομάδα ήτανε ολυμπιακός και όποτε έπαιζε ΑΕΚ ακόμα και με Ολυμπιακό ήταν ΑΕΚ λόγω υιού. Το μικρόβιο το κόλλησα από τον θείο μου αρκετά αλλά ήτανε και ο Ντέμης. Από μικρός ήθελα τη φανέλα του και ποτέ δεν είχα την τύχη να πάρω αντικείμενο ΑΕΚ ως τα 14 μου που αγόρασα τη μισή μπουτίκ της ΑΕΚ στη Ρόδο λόγω της πρώτης μου δουλειάς το καλοκαίρι και συνάμα μετά το ριστάρτ του Ντέμη. 

 

Εμπειρίες αρκετές από μικρός αλλά στο μυαλό μου έγινε εγκυκλοπαίδεια στην πρώτη σεζόν του Φερέρ. Θυμάμαι τα ματς με την Χαρτς, την ισοπαλία με παοκ-ατρόμητο-όφη σαν χθες. ΑΕΚ στις περιοχές μου δεν υπάρχει όσο παναθηναικός για παράδειγμα λόγω Μιχάλη Κωνσταντίνου (Ελ. Επαρχία Αμμοχώστου). Γιασεμάκης και Κωνσταντίνου έκαναν ζημιά στην περιοχή. Οι παλιοί ΑΕΚτζήδες (θείος μου και λοιποί κολλημένοι με Ντούσαν που για μένα ήταν μαύρο πρόβατο όταν άρχισα να διαβάζω στο ίντερνετ και να αντιλαμβάνομαι το μίσος, την πίκρα και την απογοήτευση.

 

Μετά το 05 ήμουνα και στο φόρουμ οπόταν έδεσε το γλυκό. Θυμάμαι πολλά σκαμπανεβάσματα στην ψυχολογία μου, κυριότερα που με σημαδέψανε αρνητικά ήταν το γκολ του μητρογλου με τη λάρισα στο καραιτάβλι όταν χάσαμε το πρωτάθλημα το 08, το χαμένο κύπελλο στο 4-4 με αποτέλεσμα και το πιο σημαντικό η πεσάδα. Στην πεσάδα πραγματικά συνειδητοποίησα το κόπλεξ και τον φόβο όλων των απέναντι προς την ΑΕΚ. Πρώτος χρόνος πανεπιστημίου, όνειρα για ευρωπαικά ταξίδια και αντ'αυτού καταλήγω να βλέπω την πεσάδα. Η πεσάδα ίσως με στοίχειωσε πολύ περισσότερο απ'ότι νόμιζα, εφόσον είχε και επιρροή στο να αρχίσω το τσιγάρο στα 22 μου, χωρίς να έχω δοκιμάσει έστω και μετά από φίλους, στρατό κτλ. 

 

Το ριστάρτ με αναπτέρωσε, αλλά πάντα στο μυαλό έχω το προηγούμενο ριστάρτ. ΑΕΚ είδα από κοντά λίγες φορές, 4 στο σύνολο. Η τελευταία με αστέρα φέτος. 

 

Το πρωτάθλημα με κάνει να ατενίζω αισιόδοξα. Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια, αλλά αν συνεχίσουμε έτσι πιστεύω ότι αυτό το πρωτάθλημα θα είναι πολύ μικρό σε αυτά που έρχονται.

 

2.Στιγμές που μας άλλαξαν φέτος. 

α) Για μένα ο κύριος συντελεστής επιτυχίας είναι όταν ο Μελισσανίδης έδωσε εντολή άνωθεν να κοπεί το πριόνισμα στον Χιμένεθ από Τσάταλη και λοιπούς. Ο Μανόλος μετά από το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης γάζωσε σε όλα τα σημεία: Condition, τακτική, ψυχολογία, ροτέισιον. 

β) Ανατροπές: Έχτισες μέταλλο. 

γ) Κόσμος - Αλλαγή ψυχολογίας: Δεν φοβάται πλέον ο κόσμος την ομάδα καθόλου έστω και αν δεν την στηρίζει στο γήπεδο. πριν την πεσάδα κάθε χρόνο είχες μια 3άρα η 4άρα. Φέτος άλλαξε το νιώθεις ότι αν χάσεις θα χάσεις γιατί δεν μπαίνει η πόρνη η μπάλα, ή θα σε πέσει πριόνι από διαιτητές.

 

3. Πρωτεργάτες

 

1. Μανόλο Χιμένεθ

2. Καρβουνίδης

3. ΑΕΚ - FAMILY

 

Είναι και άλλα πολλά που θέλω να γράψω αλλά τα σκέφτομαι με συναισθήματα οπόταν δεν έχω την ηρεμία να τα βάλω σε μια ορθολογική σειρά για να βγάλουν νόημα. 


  • The Magician, agelos, Nickpes21 and 10 others like this

#35
Sepultura21

Sepultura21

    Φιλος Αντμίν

  • Members
  • 4,179 posts

1.Μεναμε Λαρισα, ο πατερας μου ηταν βασικα Πιερικος και ειχε σαν 2η ομαδα την ΑΕΚ...βασικα ποδοσφαιροφιλος...Πιερικος τοτε (για 2 χρονια Α' Εθνικη). Εκεινη τη χρονια περασε απο την Κατερινη μονο η ΑΕΚ...γκολ του Δημητριαδη με βρωμοσουτο εξω απο την περιοχη...χρονια μετα το ειδα στο γιουτιουμπ και απογοητευτηκα... η παιδικη μου μνημη το θυμοταν απο το ημικυκλιο της σεντρας. Ε, εγινα ΑΕΚ. Οχι για τα πρωταθληματα, για εκεινο το γκολ

 

Λιτοχωρο, εκδρομη με το Δημοτικο στην εξωτικη Εδεσσα...το πρωτο μου κασκολ. ''ΑΕΚ-Ενωση''.

 

Πεμπτη Δημοτικου Κατερινη... ο πατερας μου καπου αλλου (νομιζω Αθηνα)....καποια στιγμη σε μια αδεια η ανακοινωση για μεταθεση στην Ξανθη...σκατα, αλλα το θεμα των ημερων ηταν η καθημερινη αναγνωση Ωρας για Σπορ....''Πριγκηπα μη φυγεις''...δεν ειχε ξαναμπει (ουτε και ξαναμπηκε απο τοτε) αθλητικη εφημεριδα στο σπιτι μας...''Βημα του Λαου της ΑΕΚ'' κι ενα μαλακισμενο να προσευχεται τοτε καθε βραδυ μπροστα στην εικονα της Παναγιας να μη φυγει ο Ντουσαν απ'την ΑΕΚ (τρολολολ). Δεν ξαναπροσευχηθηκα απο τοτε.

 

Επομενη χρονια στην εξωτικη Καβαλα....συγκινηση για τις ορδες κοσμου που εχεις στις εξεδρες (εκεινα τα χρονια μονο εσυ-ουτε καν ο ΠΑΟΚ μαζευες κοσμο εκει πανω, γαυροβαζελοι μαξ 100 ατομα)...ενα απιθανο πεναλτυ στον Ατματζιδη καθως καπακωνε τη μπαλα σε μια αντεπιθεση....οι ανεμοι της αλλαγης...

 

Την ιδια σεζον Ξανθη...σκορ 1-1 και στο '90 σε μια χαμενη μπαλια ο μαλλιας τερμας του ΑΟΞ (Ταληκριαδης?) βγαινει αψυχολογητα για χορτα...τον κρεμαει ο Κοντος εξω απο την περιοχη...1-2 κι ο Κοντος στα καγκελα (στο παλιο γηπεδο της Ξανθης)...ενα παιδακι που φορουσε μπορντω μπουφαν (ΜΠΟΡΝΤΩ) βρισκεται ξαφνικα 10 σειρες πιο χαμηλα, μακρια απ'τον πατερα του...εχω δει διακοσιες φορες απο τοτε το βιντεο στο γιουτιουμπ, ακομα ψαχνω το παιδακι με το μπορντω μπουφαν

 

Μια βραδια του Γεναρη του '97 το ματς ακυρωνεται λογω βροχοπτωσης...επαναλαμβανεται την επομενη μερα αλλα ο πατερας εχει υπηρεσια...στην Ταξιαρχια λοιπον πατερας και γιος ακουνε το ματς στο ραδιοφωνακι με το ιδιο μισος στα ματια...Μιλτιαδης Παναγιωτοπουλος εκφωνητης (που γινοντουσαν κοντρες στη σεντρα και ουρλιαζε) οποτε δεν μπορω να επιβεβαιωσω αν ηταν τοσο καταλυτικη η υπεροχη της ΑΕΚ σ'εκεινο το ματς.

 

Επομενη σεζον παιξαμε Ξανθη και πρωταθλημα και Κυπελλο και μας μπουκωσαν και τις 2 φορες...αγορασμενο ημερολογιο (πολυ μεγαλο μεγεθος) απο καποιο κλαμπ με 2 θεματα. Στην κατω μερια Ντουσαν στο φερετρο και γυρω του 5χιλιαρα, με την ατακα ''ουτε νεκρο δεν θελω να σε δω''. Στην πανω μερια ο Κοντος να πανηγυριζει το γκολ στο ΟΑΚΑ και η ατακα ''Σε βλεπει ο ΤΟΡΟΥΦΟΓΛΟΥ και τρεμει...'' Μετα το τελος του ματς ο πατερας μου ηθελε με το ζορι να παω το ημερολογιο στους παιχτες να μου το υπογραψουν. Τοτε δεν ημουν αλανι οπως τωρα  και ντρεπομουν...καθομουν σαν αγγουρι εξω απο το πουλμαν της ομαδας να βλεπω τα αλλα παιδακια να βγαινουν φωτογραφιες με ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟ (το μουνι) Κελβιν Σεμπουε (!!!)...μετα το σκηνικο εγινε ακριβως ετσι. Βρισκω λιγο θαρρος, ανεβαινω στο πουλμαν απο την πισω πυλη και βλεπω μπροστα μου σαν πυργο ορθιο και (ω, τι εκπληξη) μουντρουχο Στελιο Μανωλα...χωνομαι αρον αρον στην 1η θεση που βρισκω για να κρυφτω (σ'αυτην που σε ολα τα λεοφωρεια βρισκεται πανω απ'τη χεστρα)...εκει καθοταν σκεφτικος (περιλυπος?) ο Τονι...μου χαμογελασε, μου εριξε μια τζιφρα, ικανοποιηθηκα κι εφυγα. Το ημερολογιο το εχασα στις μετακομισεις (αν το εχει κανεις θα ημουν υποχρεος).

 

Παρενθεση αυτο, πραγματικη ευλογια για την ΑΕΚ που ειχε καποτε ποδοσφαιριστη σαν τον Τονι Σαβεφσκι.

 

Μετα μεγαλωσαμε κι ηρθαν τα δυσκολα...η χαρμολυπη του τελικου Κυπελλου το 2002...η επιστροφη του Σερβου και η σχετικη αδιαφορια για την ομαδα...κι ενα βραδυ που παιζαμε με τη Ρεαλ, ημουν στο μαγαζι ρουχων-γαμιστρωνας της τοτε γκομενας και την πιτσιλουσα...κι απεξω να ακουγονται πανηγυρισμου...ειναι δυνατον? Επιστροφη σπιτι γρηγορα για το 2ο ημιχρονο...γκολ παντως δεν προλαβα.

 

Επομενη σεζον και για καποιο αγνωστο λογο, Λιοσια για το 3-1 με τον ΠΑΟΚ...περπατημα στα τυφλα, στις λασπες για να βρουμε το γηπεδο...παοκτζηδες με πανι ''νο ολιμπικ γκεημς ιν φακινγκ Αθενς'' να μας εχουν παρει την εξεδρα για πλακα και να βριζουν επι 90 λεπτα Γιαννακη Οκκα...μια ΑΕΚ σε απολυτη σηψη.

Ευκαρπια την ιδια σεζον με Γρια για το Κυπελλο...1η ματς μετα το καψιμο του Βατραχου στα Λιοσια...ενας επιπλαστος ενθουσιασμος στην εξεδρα....κι η ΑΕΚ ακομα σε σηψη...

 

2004, το πειρατικο, εποχη Νικολαιδη...καπου τον Σεπτεμβριο παιζαμε Ριζουπολη με την ηρωικη Γκοριτσα...ματς-κλειδι για να μπουμε στους ομιλους του ΟΥΕΦΑ...κλιμα οτι εξαρταται η επιβιωση της ομαδας απ'αυτο το ματς...συρμα οτι υπαρχει μια καφετερια στην Καμαρα, η Ταιμ, στην οποια μαζευονται ΑΕΚτζηδες...το ματς το ειδα ορθιος, στο δρομο εξω απο το μαγαζι...μεσα φατς που οπως μαθαμε με τα χρονια, ηταν η αφροκρεμα...Το δηλωνω σοβαρα, με σωας τας φρενας, οτι δεν εχω ξαναδει γκολ της ΑΕΚ να πανηγυριζεται με τοση ενταση και λυσσα, οσο εκεινο το γκολ του Σοαρες.

 

Καυταντζογλειο εκεινο το φθινοπωρο, σκαρφαλωμενοι στις εξεδρες να μετραμε τα πουλμαν που κατεβαινουν τον Περιφερειακο.Αναττροπη απο το πουθενα και μια θρησκευτικη πιστη οτι φετος ειναι η χρονια μας. Στο τελος χιλιαδες κοσμος να φευγει καβλωμενος με τα ποδια. Κιτρινομαυρη Θεσσαλονικη.

 

Η χρονια της ελπιδας...Ιωνικος... ο πατερας μου κοκκινος απο θυμο στο ημιχρονο να ουρλιαζει για τα πυροτεχνηματα της φιεστας της διαφορετικοτητας.Νατσουρας. Επιστροφη στην Κατερινη με το ΚΤΕΛ, σαν ζομπι.Κλεισιμο κινητου, αδεια απο τη σημεια για 1 εβδομαδα...με θυμαμαι να βλεπω το ματς-σουπα στην κλειστη Λεοφωρο (αυτο με το πεναλτυ του Μπουρμπου) και κυριολεκτικα να σερνομαι.

 

Επομενη σεζον, μισοαδειο ΟΑΚΑ, μισοαδειο πεταλο κι ενα μιζερο ματς με το ΑΙγαλεω (παιζει να ηρθε και Χ). Το πεταλο σε σταση. Μιζερια, η επιστροφη. Καυταντζογλειο, ονειρα πρωταθλητισμου με μεταγραφες Εμερσον και ...Καπετανου...τοπ κοσμος που εχω δει να μαζευει η ομαδα στη θεσσαλονικη...εχει κι ο Ηρακλης δικαιωμα να μας κερδιζει...κι ενα ανεξηγητο χειροκροτημα απ'την εξεδρα..

 

ΚΜΜΜ, μπρελοκ Οριτζιναλ Πτολεμαιδας, γραφικες εξορμησεις σαπιας ΑΕΚοπαρεας (αιωνιοι φοιτητες κι ετσι) στην ηρωικη ελληνικη επαρχια...σχεδια μαχης επι χαρτου για κατι πουτσαλεα ματς ΧΑΝΤΜΠΟλ στην Καλαμαρια...αμπελοφιλοσοφιες στο Φρεντυ (μεναμε και κοντα οι μαλακες) και πρωινες τσαρκες στο λιμανι (πριν γινει η Νεα Παραλια) με ονειρα για πρωταθλημα, επιστροφη Μελισσανιδη και απανωτες ακροασεις Μορμονομανιας με σαουντρακ υμνο Φενερμπαχτσε. The Golden Years.

 

4-0...ξενερωμενοι ολοι, αποφασιζουμε τελευταια στιγμη να παμε εγω, ο Σμογκ ο Αντωνης. Θα πηγαιναμε με τρενο, φορμα θυρα21 εγω,τσαμπουκαλευτηκα και μεναν ταριφα, αλλα τελικα αυτος ο ηλιθιος (που τωρα το παιζει καμποσος) βρηκε ενας αλεξιπτωτιστη γνωστο του (απ'το Ιντερνετ?) που θα μας πηγαινε αυτος...συναντηση στη Γιαννιτσων κι ο τυπος ηταν ενας κοντος, σπυριαρης, ασχημομουρης, μ'ενα λευκο Ζασταβα πολυκαιρισμενο με ξεφτισμενη κορνιζα του Εθνοσωτηρα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ στο παρμπριζ....μονο ο βλακας ο Σμογκ θα εκανε τετοια συνεννοηση...θα μας πηγαινε αλλα τελικα το αμαξι δεν πηγαινε, ωτοστοπ στα Μαλγαρα για το πουλμαν της Κομοτηνης που ΦΥΣΙΚΑ ειχε μολις περασει, επιστροφη αρον αρον Θεσσαλονικη και κινηση απελπισιας να παμε στα ΚΤΕΛ. Ψιλοβολικο Κτελ για Αθην απο το πουθενα, καθοδος στη Ρενο, βλεφαρισμα του οικοπεδου και Αθηναιος ταριφας απο το πουθενα να μας λεει οτι θα μας παει γηπεδο οσο πιο γρηγορα γινεται. Το δεκαλεπτο του τρομου, δεν υπαρχουν πλεον στοπ, φαναρια, αυτοκινητα, η ανθρωπινη ζωη δεν εχει καμια αξια. Μας αφησε καπου στην Κηφισιας, σκαρφαλωσαμε σαν αιλουροι κατι καγκελα της εξωτερικης περιφραξης μεταξυ επισημων και 1...εξω απο την 1 Ζαρατουστρας να μας περιμενει υπομονετικα με τα εισητηρια στα χερια...ελεγχος, εισοδος...αφησαμε τις τσαντες μας κυριολεκτικα στο 1-0 του Εντινιο. Ηλιθιε Σμογκ, σαγαπαω πολυ..

 

Βραδια οργης με την Τριπολη...

 

Παρακμη, πανηγυρισμος γκολ κατα της ΑΕΚ (αιωνιο ονειδος), επιστροφη του αορατου, ο καλυτερος τελικος ολων των εποχων (σκατα στα μουτρα σας)...εκλαμψεις εδω κι εκει αλλα καθε περσι και καλυτερα...παρακολουθηση ΑΕΚ βασικα στο Αλβανοστεκι (5 χρονια πελατες-0 μπυρες κερασμενες)...με ολο και λιγοτερο ενδιαφερον...Τιγρη οταν ερθεις...

 

2013 και το ενδιαφερον αναζωπυρωνεται...καποιοι βλεπουμε το κακο να ερχεται απο την αρχη...εξονυχιστικη αναλυση του προγραμματος ιστορικων αντιπαλων μας οπως ο Αρης, ο ΟΦΗ, ο Πανθρακικος...5αρα του ΑΡΗΣ στην Τριπολη και τα φιδια μας ζωνουν...Football factory, Μπουγαιδης και 0-1... αποχωρηση για το σπιτι μου....ημασταν και οι 4 που τραβιομασταν μαζι για χρονια εκει...δεν λεγαμε πολλα...Αντωνης ετοιμος να λιποθυμησει...δεν ξαναμαζευτηκαμε ποτε νομιζω ολοι μαζι και σιγουρα οχι για να δουμε ΑΕΚ.

 

Φανταρικο, πτυχιο, αγροτικο, Νοσοκομειο... οι υποχρεωσεις πλεον υπαρκτες και κατι ειχε σπασει μεσα μου...ματς ΑΕΚ με Τριγλια Ραφηνας...κατι παιδακι στην εξεδρα να κουνανε κιτρινομαυρες-με δικεφαλο σημαιες...της Τριγλιας...επιστροφη...σεμνα και ταπεινα και χωρις πολυ ενθουσιασμο.

 

Και μετα η φετινη σεζον που με οσα εχουν γινει ειναι λες κι εχει κρατησει 140 χρονια...ανετα η πιο γεματη σεζον που εχω δει την ΑΕΚ να εχει, και θα ελεγα το ιδιο ακομα κι αν βγαιναμε τελικα 3οι.Παμε για το φινις...

 

2. Στιγμες

-Βασικοτερη ολων το τριμπαλο στη Μπριζ. Μπορει να μην το θυμομαστε γιατι εχουν περασει 130 χρονια απο τοτε, αλλα μεχρι εκεινο το ματς η ΑΕΚ ηταν μια ομαδα με κακο κλιμα, πουτσαλεες (στην πλειοψηφια τους) μεταγραφες και μεγαλη αμφισβητηση του προπονητη μας. Εκεινη η 3αρα απο το πουθενα εδειξε οτι υπαρχει ψωμι στη φετινη σεζον.

-Το 3-2. Το εργο το ειχαμε ξαναδει. Εισαι καλυτερος αλλα ευαισθητουλης ψυχικα. 0-2 απο το πουθενα..λογικο αποτελεσμα το 0-3...οχι πια

-Οι γκελες απο το πουθενα στα ματς με Ατρομητο και Ξανθη οπου ειχες απολυτη υπεροχη. Θα μπουσες να το ληξεις απο τοτε. Αντ'αυτου, σεζον σε τεντωμενο σχοινι.

-1-0 με τον ΠΑΟΚ σε ματς που ησουν ψοφιος λογω Ευρωπης, εμεινες με 10 και καταφερες τελικα και το πηρες για πλακα

-Οι τραυματισμοι και οι (μη) μεταγραφες χειμωνα. Σωματικο κλαταρισμα της ομαδας και μια σταση της διοικησης που, για να το θεσω κομψα, δεν εδειχνε και καμια ιδιαιτερη καιλα για το πρωταθλημα.

-Τα 3 ματς με τον ΟΣΦΠ τον Ιανουαριο. Η ομαδα ετοιμη να καταρρευσει. Κατα τη γνωμη μου, αν δεν ηταν αυτα τα ματς, θα ειχε καταρρευσει. Ταιμινγκ τελειο. Ξανα στο παιχνιδι, ψυχολογικα

-Το θρυλικο ρολο χαρτιου, 100 φορες να το ξαναριξει αυτος ο βλακας, τις 99 θα αστοχησει. Ο Θεος το καθοδηγησε εκεινο το ρολο. Ατις και Νεμεσις που ειπε κι ο Αλαφουζος. Για  το νεοπλουτισμο, την αλαζονεια, την αμετροεπεια, το βλαχοκαγκουριλικι τους. 2η Θεια τιμωρια στην Τριπολη. Πηραν και 2η ευκαιρια απο την αδεκαστε ελληνικη Δικαιοσυνη αλλα καταφεραν κι αυτοκτονησαν ξανα. Γιατι εδω που τα λεμε, το 'χαν στησει απο παντου και το χασαν μονοι τους. Κυριολεκτικα, επειδη ειναι μΠΑΟΚ

 

3.Πρωτεργατες

-Χιμενεθ. Κανει και μαλακιες, αλλα τον αγαπαμε

-Λιβαγια. Σε μεγαλο κομματι της σεζον και μαλιστα αμεσως μετα το σοκ των απανωτων τραυματισμων, σε κρατησε μονος του

-ΣΙμοες. Χωρις αυτον και τον Σουηδο, μιλαμε για κεντρο επιπεδου Λιβαδειας.

 

Ευχαριστω και συγγνωμη για το μακροσκελες του πραγματος.


  • stavros 9-11, The Magician, agelos and 16 others like this
Ομολογώ ότι πήγε να μου πέσει το κινητό από το χέρι. Μπορεί να έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που αμούστακο παιδί, με κοντό τρύπιο παντελόνι, σκαρφάλωνα στις μάντρες των καλοκαιρινών σινεμά για να απολαύσω τον Πάντζα και τους άλλους μεγάλους του ελληνικού κινηματογράφου, να έχω γευτεί έστω και λίγα ψίχουλα από το παντεσπάνι της επιτυχίας, ωστόσο ηθοποιοί, όπως ο Γιώργος Πάντζας, μου προκαλούν δέος, μου κόβουν την ανάσα.

#36
Epitaph21

Epitaph21

    Moneyball

  • Members
  • 2,177 posts
Έχει υπάρξει τετ α τετ Μανωλά-Σεπουλτουρα δηλαδή. Αυτό είναι σπουδαίο!

#37
SpiRos

SpiRos

    αλκοολικός

  • Members
  • 10,564 posts
  • LocationΒουδαπέστη
1. Συναισθήματα : Βγάζουμε αυτά που τόσα χρόνια μας βασάνιζαν
 
2. Κομβικά σημεία της φετινής σεζόν είτε θετικά είτε αρνητικά
 
3. Πρωτεργάτες της επιτυχίας εως 11 τον αριθμό κι αν μπορούμε αιτιολογώντας.
 
1. Διάβασα τις όμορφες ιστορίες σας για τα παιδικά σας χρόνια και πως γίνατε Α.Ε.Κ. Εγώ δεν έχω να καταθέσω τέτοια, αλλά θα σας πω την δικιά μου.
Ήμουνα περίπου 5,5 χρονών (ναι, έχω μνήμες από τότε, ιδίως από αθλητικά, μικρόβιο από βρέφος που συνοδεύει στη ζωή μου μέχρι να πεθάνω) όταν είχαμε πάει για μπάνιο το καλοκαίρι στην Βούλα. Είχαμε πάει με μια άλλη οικογένεια, το κοινό ήταν ότι και στις δύο οι μαμάδες ήταν ουγγαρέζες γι'αυτό και η παρέα.
Ο Κρίστιαν ήταν 1 χρόνο μεγαλύτερός μου και μένανε Νέα Ιωνία τότε, Λαμπρινή αργότερα. Ο πατέρας του φανατικός ΑΕΚτζής, οπότε ο φίλος μου δεν μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Και θυμάμαι λοιπόν είχε έρθει στην παραλία με μια πανέμορφη (έτσι φάνταζε) εμφάνιση της Α.Ε.Κ. με κιτρινόμαυρες ρίγες και τον δικέφαλο.
Κόλλησα. Μου άρεσε τόσο πολύ και ζήλευα που εγώ δεν είχα τέτοια. Ο πατέρας μου (απ' όσο μου είπανε αργότερα) δεν ασχολούταν και πολύ, μετά άρχισε να παρακολουθεί Α.Ε.Κ. Ο νονός μου φόλα γαύρος από Καλλιθέα (btw Νέα Σμύρνη εγώ) μου έλεγε συνέχεια Ολυμπιακός-Ολυμπιακός. Ούτε που το θυμάμαι, δεν μου έκανε κλικ απ'ό,τι φαίνεται.
Εκείνο το μπάνιο στη Βούλα λοιπόν ήταν καθοριστικό. Είδα μετά στην τηλεόραση Θωμά Μαύρο και κιτρινόμαυρες φανέλες και τέλος. Ίσως ήταν απλά τα χρώματα, αν θέλω να το δραματικοποιήσω ίσως ήταν η αύρα της ομάδας. Λίγη σημασία έχει πλέον.
 
Όπως σας είπα ο πατέρας μου από την τηλεόραση το πολύ Α.Ε.Κ., έτσι άργησα να πάω γήπεδο, δεν είχα κανέναν να με πάει και. Ήμουνα 14-15 όταν αποφάσισα ότι δεν θα πάω στην απογευματινή προπόνηση στο κολυμβητήριο της Αρτάκης, αλλά θα πάω στο Μόσχος να δω Α.Ε.Κ. - Παναθηναϊκός. Ψυχολογική προετοιμασία όλη την αβδομάδα. Πρώτον δεν ήξερε κανείς ότι θα πάω. Οι γονείς μου σιγά μη με άφηναν. Δεύτερον ήθελε προετοιμασία. Πως πας από Νέα;Σμύρνη στην Νέα Φιλαδέλεφεια. Σήμερα και σε ξένη πόλη να είσαι, με το κινητό βρίσκεις τα πάντα. Τότε... βρήκα τον χάρτη της Αθήνας στο σπίτι, τον μελετούσα, τον αποστήθιζα (από τότε έχω κόλλημα και με τους χάρτες  :lol: ) και κατέστρωνα το πλάνο. Όλα πήγαν καλά, 218 για Καλλιθέα και ηλεκτρικός για Περισσό. Όταν έφτασα δεν χρειαζόταν να ξέρω που είναι το γήπεδο, ακολουθούσα τα 15-20 άτομα με τα κασκόλ.
 
Δεν θέλω να πλατιάσω πάρα πολύ, δεν άργησε και το πρώτο ματς στο Γκούμας, μερικές εβδομάδες αργότερα ήταν, δεν έχω καμία ιδέα ποιός ήταν ο αντίπαλος. Όλοι θυμάστε την πρώτη φορά που μπαίνεις και αντικρύζεις το καταπράσινο γρασίδι. Και βγαίνει η ομάδα και τα συνθήματα και τα πάντα όλα. Δεν είχα πάει σε καμία άλλη θύρα του Ναού πλην Σκεπαστής και 3-4 φορές 21.
Για πάρα πολύ καιρό πήγαινα γήπεδο πάντα κρυφά, δεν γνωρίζανε οι δικοί μου. Στα 15 προς 16 πλέον όλα γίνανε φανερά, αχ και να προσέχεις και μπλα μπλα μπλα, αλλά η αντίσταση ήταν μικρότερη απ' ό,τι περίμενα, μάλλον γνώριζαν ότι ουδεμία πιθανότητα έχουν να με μεταπείσουν ή να μου κόψουν το γήπεδο. Πόσες πολλές εμπειρίες ξαφνικά, τι να πρωτοθυμηθείς. Για πολύ καιρό πήγαινα μόνος μου γήπεδο από Νέα Σμύρνη. Δεν ξέρω γιατί, δεν είχα  γηπεδική παρέα για κάποιο λόγο (άλλο ένα πράμα που με στοιχειώνει στη ζωή μου, να πηγαίνω σχεδόν πάντα μόνος). Πάντως ΑΕΚτζήδες είχαμε στην περιοχή μπόλικους. Θυμάμαι κλασσική αναλογία, 4 βάζελοι, 3 ΑΕΚτζήδες, 3 γαύροι και 1 πανιώνιος (ναι νεαροί μου, έτσι ήταν, το έγραψε και κάποιος άλλος παραπάνω) Είχαμε και τον Μάνθο και τον Νάσο τα ξαδερφάκια τα Παόκια.  :lol:
 
Τρία χρόνια, από τα 17 μέχρι τα 19 Δωματιάκι αρκετές φορές. Κάθε δεύτερη Παρασκευή περίπου ή άλλη μέρα για κανά εισητήριο. Είχα περάσει και από την Φυλής πριν μερικές φορές. Τα υπόλοιπα εκείνης της εποχής πάνω-κάτω τα είπατε. Μπινές και τα πρώτα χρόνια άφτερ.
Λοκομοτίβ. (χωρίς περαιτέρω σχόλια)
 
2 Ιουλίου του '98 μετακομίζουμε Βουδαπέστη. Όλα καλά σχετικά, λείπουν βέβαια οι φίλοι, αλλά φρίκη με την Α.Ε.Κ. Ποιό ίντερνετ και ποιά πληροφόρηση; Είχε κοπεί και η επικοινωνία με Ελλάδα (χαρντ κορ οικογειακές καταστάσεις, δεν σας κουράζω με αυτά), οπότε μάθαινα αποτελέσματα από ποδοσφαιρικό περιοδικό που έβγαινε κάθε Τρίτη και περιείχε τα αποτελέσματα της προηγούμενης αγωνιστικής (10 μέρες πριν δλδ) και από τους σκόρερ που αναγραφόντουσαν έπαιρνα μια ιδέα για το ποιός έπαιζε. Έπειτα ανακάλυψα το teletext του DSF και περίμενα όλη την Κυριακή το βράδυ να δω αποτελέσματα. 
Ίντερ - Α.Ε.Κ. το 2002. Το είχε το Rai 1. Ως συνήθως όταν έδειχνε ευρωπαϊκό ματς, παρενοχλούσε την εικόνα στο εξωτερικό και έβλεπες... μυρμήγκια και κάποιες σκιές, ίσα ίσα καταλάβαινες. ΕΡΑ σπορ δεν μπορούσα να πιάσω με τίποτα εκείνο το βράδυ (είχα πλέον ραδιόφωνο τουλάχιστΟ) και επί 90 λεπτά ήμουν σε απόσταση 40 εκατοστών από την οθόνη της τηλεόρασης με τα μυρμήγκια και τις σκιές. Τα θυμάμαι τώρα αυτά που σας γράφω και πραγματικά έχω βουρκώσει.
Πέρασαν τα χρόνια, ζήτω ο 21ος αιώνας.  :) 
Ελλάδα πρώτη φορά έπειτα από 7 χρόνια και γήπεδο. Αρρώστησα. Στην κυριολεξία. Ο Nickpes ξέρει.  :lol: Η πρώτη από τις τρεις κρίσεις της ζωής μου, ευτυχώς μεμονομένα περιστατικά.
 
Και φτάνουμε στο σήμερα. Δεν θα σταθώ σε κομβικά ματς, τα έχετε αναφέρει όλα. Αυτό που με βασάνιζε όλα αυτά τα χρόνια, όπως όλους μας εξάλλου, είναι η πορεία. Οι δύο δεκαετίες που περάσαμε και μας γαμήσανε τα πρέκια. 
 
2. Τα ματς με την Μπριζ. Αρχή το ήμισυ του παντώς. Και κάθε ένα ματς ξεχωριστά της σεζόν από εκεί και πέρα. Φέτος φάνηκε θέλω να πιστεύω πόσο σημαντικό είναι να είσαι μέσα στους στόχους σου και να έχεις καλά αποτελέσματα και ας σε κουράζει η Ευρώπη και το Κύπελλο. Τα θετικά που αποκομίζει μια ομάδα είναι πολύ περισσότερα. Ποτέ ξανά απαξίωση σε στόχο εκτός κι αν έχουμε μπουχτίσει κι έχουμε την πολυτέλεια.
 
3. Χιμένεθ, Μελισσανίδης, γήπεδο, κάθε παίχτης το λιθαράκι του. Ναι οκ, Μάρκο, Τσίνο και Σιμόες, αλλά αν δεν γινόταν ο Μπακάκης Κασάπης, αν ο Μπακασέτας δεν με αποστομούσε φέτος, αν ο Γκάλο δεν έτρεχε ακόμα κι αυτή τη στιγμή που γράφω, αν ο μαλάκας ο Βράνιες και ο Τζίζας δεν υπήρχαν; Είναι περίπλοκη η εξίσωση. 
Ένα είναι το μυστικό για μένα. Υπήρχε υγεία. Υγεία την οποία έφερε ο Χιμένεθ με την επαγγελματική του οργάνωση στα της ομάδας και η διοίκηση που στα φανερά δεν τον αμφισβήτησε ποτέ, τον άφησε να κάνει την δουλειά του. Πραγματικά καθήστε και συγκρίνετε παλιότερες ομάδες με την φετινή. Την χρήση όλου του ρόστερ, τα αποδυτήρια που υπάρχει καλό κλίμα, όλοι προσυλωμένοι στην δουλειά τους. Είναι και προχωρημένη η ώρα, δεν μπορώ να αποδώσω ακριβώς αυτό που θέλω, πιστεύω αντιλαμβάνεστε. Άντε, ώρα να πάω σπίτι. :)
 
υγ. φυσικά μόλις πατήσω add reply θα θυμηθώ άλλα τόσα που ήθελα να γράψω, αλλά καλά να είμαστε, θα τα γράψω του χρόνου.  :lol:
 
 

  • stavros 9-11, The Magician, MITSAKLAS and 15 others like this

Play. Push Your Limits. Enjoy.

<<Στη ζωή όσο περισσότερο δουλεύεις, τόσο περισσότερη τύχη έχεις.>>


#38
BillR21

BillR21

    Member

  • Members
  • 3,899 posts
Παιχνιδια, φασεις, σκηνικα μπορω να πω απειρα κ αλλα τοσα θα ξεχναω.
Αγαπη, μισος, χαρα, στεναχωρια τα εχω ζησει ολα σε μεγαλο βαθμο ισως το μεγαλυτερο απο καθε αλλη πλευρα της ζωης μου.
Το πιο σημαντικο ομως που μου εχει μεινει ειναι προσωπα. Αυτοι που μοιραστηκα μαζι του τις στιγμες-περιοδους αυτες.Χωρις αυτους δεν ξερω αν ειχα αρρωστησει ετσι με την ΑΕΚ.

Για τη φετινη πορεια
1. Τυχη γιατι τυχαια πηραμε τον μανωλακη
2. Μανωλακης
3. Οσο κ να μην θελω να το παραδεχτω Μελισσανιδης
4. Λιβαγια, Σιμοες, Μπακακης
  • The Magician, agelos, Greco21 and 2 others like this

#39
Νονός

Νονός

    DON VITO

  • Members
  • 6,603 posts

.........  

 

ΕΝΤΙΤ : Άστε το, το μετάνιωσα ..... Τά 'χω ξαναγράψει άλλωστε .... Τώρα πια μόνο εκεί τελευταία αγωνιστική Ριζούπολη, ΟΑΚΑ, Ισλαμαμπάντ, όπου γίνει, να κλαίμε αγκαλιασμένοι με τον γερο-Αλάτη σε μια γωνιά για τα έρμα τα νιάτα μας ....


Edited by Νονός, 21 March 2018 - 1:43.

  • agelos, GIANNHS, NIS21 and 1 other like this
ΞΕΧΑΣΤΕ - Σκουπίστε - Τελειώσατε ....

#40
Nickpes21

Nickpes21

    AEKάρα μια ζωή

  • Members
  • 580 posts

 

Πέρασαν τα χρόνια, ζήτω ο 21ος αιώνας.  :)
Ελλάδα πρώτη φορά έπειτα από 7 χρόνια και γήπεδο. Αρρώστησα. Στην κυριολεξία. Ο Nickpes ξέρει.  :lol: Η πρώτη από τις τρεις κρίσεις της ζωής μου, ευτυχώς μεμονομένα περιστατικά.
 

 

 

 

Πραγματικά ρε Σπύρο, μέχρι να συνέλθεις πρέπει να έχασα δέκα χρόνια, συνήλθες ακριβώς τη στιγμή που πήγαινα να καλέσω ασθενοφόρο, δεν μπορούσα καν να καταλάβω αν ζούσες ή οχι από το άγχος μου ... ούτε το αμαξι και το κάθισμα ούτε τιποτα δεν με ένοιαζε εκείνη την ώρα . Να είσαι πάντα καλά ρε συ 


  • SpiRos likes this




0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users