Στο μπάσκετ διανύουμε την περίοδο της off-season, που μπορεί να μην έχει αγωνιστική δράση σε Ευρώπη και εγχώριες διοργανώσεις, όμως οι προσθήκες, αποχωρήσεις ή και ανανεώσεις παιχτών στις ομάδες μαζί με τα καυτά μεταγραφικά σενάρια μας κρατάνε σε εγρήγορση. Μπήκε Αύγουστος, όπου στο peak τους δεν βρίσκονται μόνο τα μπάνια, τα γλέντια και οι διακοπές, αλλά και η μεταγραφική περίοδος η οποία φτάνει στην κορύφωση της.

Η φετινή off-season για την ΑΕΚ είναι πιο... ήρεμη από ότι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Ήρεμη διότι η ομάδα κράτησε έναν στοιχειώδη κορμό του ρόστερ -αν και μπορούσε καλύτερα- και δεν ταλανίζεται από οικονομικά και λοιπά προβλήματα. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν είναι αποθέωσης προς την διοίκηση, αλλά είναι το bare minimum για μια ομάδα- βαρόμετρο σαν την ΑΕΚ που έχει στόχο να πρωταγωνιστεί σε Ευρώπη και Ελλάδα. Το κλίμα στις τάξεις της ομάδας είναι κάτι παραπάνω από καλό, καθώς προέρχεται από μια επιτυχημένη σεζόν, ενώ Σάκοτα και διοίκηση έχουν θέσει υψηλά τον πήχη για το μέλλον της Βασίλισσας. Στην ΑΕΚ έως τώρα μετράμε τρεις προσθήκες: Φρανκ Μπάρτλει, Δημήτρης Κατσίβελης και Μάρκο Πετσάρσκι. Στα σκαριά βρίσκεται και ο Μαρτίνας Έχοντας, ο οποίος εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα ανακοινωθεί σύντομα από την Βασίλισσα.Πέρα από τις προσθήκες, έχουμε τις ανανεώσεις του Φλιώνη, του Σκορδίλη και του Ράικουαν Γκρέι.

Όσον αφορά τις μεταγραφές, θα σταθώ περισσότερο σε αυτή του Πετσάρσκι, όχι τόσο για το αγωνιστικό πλαίσιο. Πατέρας του είναι ο Μίροσλαβ Πετσάρσκι, ο οποίος έπαιξε σε Άρη και Παναθηναϊκό την δεκαετία του 90. Δεν σας τα λέω αυτά για το γκόσιπ της υπόθεσης, αλλά εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο νεοαποκτηθείς από την ΑΕΚ Μάρκο Πετσάρσκι δικαιούται ελληνικό διαβατήριο. Αυτό λύνει τα χέρια της διοίκησης για τον μεταγραφικό σχεδιασμό, διότι της δίνει την ευκαιρία να ενισχύσει την γραμμή των γκαρντ με έναν ακόμα ξένο(πέραν του βασικού πλειμέικερ). Εκεί που δεν υπήρχαν εφικτές και ταυτόχρονα αξιόλογες επιλογές Ελλήνων παιχτών για την φρόντλαιν της ΑΕΚ και υπολόγιζε σε Έλληνα γκαρντ για να καλύψει το κενό, τώρα η προσθήκη του Πετσάρσκι ανοίγει τον δρόμο για μίνιμουμ έναν ξένο σούτινγκ γκαρντ. Μπορεί να ψηφίστηκε το 6+2 για τους ξένους στο Ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά το ιδανικό για την Βασίλισσα είναι να πορευτεί με 7 ξένους. Θεωρώ ότι αυτό θα εξαρτηθεί αρκετά από την κατάληξη της υπόθεσης του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου.

"Την ιστορία την γράφουν οι παρόντες", δήλωσε ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ΚΑΕ Γιώργος Νικολάου. Ένας από τους παρόντες είναι ο Ράικουαν Γκρέι, ο οποίος ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι και το τέλος της επόμενης σεζόν. Η υπόθεση του ήταν δύσκολη, καθώς ο Αμερικανός φόργουορντ είχε δεχτεί προτάσεις από αρκετές ευρωπαϊκές ομάδες. Παρόλα αυτά, η διοίκηση ήρθε σε συμφωνία με τον παίχτη και οι δύο πλευρές θα συνεχίσουν και την επόμενη χρονιά μαζί. Μπορεί να ήταν δύσκολη κίνηση, αλλά η ανανέωση του Γκρέι αποτελούσε -χωρις υπερβολή- μονόδρομο. Πέραν του Κουζμίνσκας που είχε συμβόλαιο, δεν είχε ανανεώσει κάποιος άλλος ξένος από το περσινό ρόστερ. Ο Χέιλ μετακομίζει Τουρκία, ενώ ο Μπράις που ήταν εξ αρχής το φαβορί για ανανέωση, ανακοινώθηκε από την ρωσική Ούνιξ. Ουσιαστικά, η νύφη... το σκάσε. Θα γράψουμε παρακάτω σχετικά με αυτό. Επομένως, η ΑΕΚ δεν είχε άλλη επιλογή από το να κρατήσει στο δυναμικό της τον Ράικουαν Γκρέι, όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους αλλά και για την προστασία της υπόστασης της. Πέρα δηλαδή από την διατήρηση της ομοιογένειας του ρόστερ, αν δεν υπάρχει η δυνατότητα να κρατήσεις στην ομάδα έστω έναν από τους πρωταγωνιστές μίας επιτυχημένης σεζόν, τότε είσαι ομάδα περιορισμένων ικανοτήτων. Άλλωστε, ο Μάκης Αγγελόπουλος έχει δηλώσει αρχικά ότι θέλει να μετατρέψει την ΑΕΚ σε ένα top10 μπασκετικό brand πανευρωπαϊκά, ενώ πρόσφατα δήλωσε ότι το 2027 στόχος της ομάδας είναι η διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Προσωπικά δεν ξέρω κατά πόσο εφικτός είναι ο δεύτερος στόχος όταν οι απέναντι έχουν πολλαπλάσια έσοδα και φέρνουν Ευρωπαίους και παγκόσμιους αστέρες. Ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν επιτευχθεί, πρέπει τουλάχιστον η διοίκηση να δείξει ότι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση και να καταβάλει την μέγιστη προσπάθεια. Η παραμονή του Γκρέι στην Βασίλισσα είναι μία αρχή.

Ομολογουμένως η αποχώρηση του Μπράις αποτελεί φιάσκο, διότι η ανανέωση του συμβολαίου του ήταν επιθυμία και του παίχτη αλλά και του Σάκοτα. Όχι μόνο είχε γραφτεί από τα σάιτ ότι θα ανανεωνε το συμβόλαιο του, αλλά από την λήξη της σεζόν ήταν ο πιο σίγουρος για παραμονή στην ομάδα. Εκεί που περιμέναμε την ανακοίνωση της ανανέωσης, είδαμε το καλωσόρισμα του από την Ούνιξ και κουφαθήκαμε. Αυτό που λέγεται είναι ότι ΑΕΚ και Μπράις είχαν συμφωνήσει προφορικά, αλλά η διοίκηση καθυστέρησε τα διαδικαστικά. Έτσι, ξεπρόβαλε η Ούνιξ με πρόταση πλουσιότερων απολαβών για τον παίχτη και μην τον είδατε τον Παναή. Ο Αμερικανός βοήθησε αρκετά την περασμένη χρονιά και ανταποκρίθηκε πολύ καλά σε έναν διαφορετικό ρόλο από εκείνον που έχει επιτελέσει σε άλλες ομάδες της καριέρας του. Ελπίζουμε να βρεθεί ισάξιος ή και καλύτερος αντικαταστάτης του.

Υποψήφιος αντικαταστάτης του είναι ο Τζέιλεν Σιμς, ο οποίος αγωνιζόταν στην G League ενώ είχε πολύ καλή επίδοση στο φετινό Summer League που κατέκτησε μαζί με τους Hornets, έχοντας 14 πόντους μέσο όρο. Πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση παίχτη -αλλα και δύσκολη- που θεωρώ ότι κουμπώνει καλά στις ανάγκες της ομάδας, καθώς έχει έφεση στο σκοράρισμα. Θα πείτε ότι ο Μπράις δεν είχε ενεργό συμμετοχή στο σκοράρισμα, άρα πως ο Σιμς προορίζεται για αντικαταστάτης του; Η διαφορά είναι ότι πέρυσι στην ομάδα υπήρχε ο Χαμπ, ο οποίος ήταν ήταν άσσος που συνεισέφερε αρκετά στο σκοράρισμα. Φέτος η ομάδα αναζητά έναν πλειμέικερ με οργανωτικά χαρακτηριστικά κατά κύριο λόγο, οπότε πέρα από τον Μπάρτλει πρέπει να προστεθεί τουλάχιστον ένας περιφερειακός παίχτης στην εξίσωση του σκοραρίσματος. Ο Σιμς ταιριάζει πολύ στα δεδομένα αυτά, όμως δεν θεωρώ εφικτή την απόκτηση του καθώς μαθαίνω ότι έχει πολύ καλή πρόταση από Τουρκία, ενώ ο ίδιος αυτό το διάστημα ψάχνει πρόταση στο NBA. Στον άσσο η ΑΕΚ προσπαθεί να πραγματοποιήσει ηχηρή μεταγραφή. Βασικός στόχος ήταν ο Άλεξ Πέρεζ, αλλά η περίπτωση δεν ευδοκίμησε και πάμε για άλλα. Στο τραπέζι βρίσκεται το όνομα του Τόμας Ερτέλ και του Λούκας Λεκαβίτσιους. Αμφότεροι έχουν πλούσιο βιογραφικό και στα ντουζένια τους ήταν κορυφαίοι παίχτες. Προσωπικά προτιμώ τον Ερτέλ διότι θεωρώ ότι μπορεί να έχει συνολικά μεγαλύτερη συνεισφορά από τον Λεκαβίτσιους, ενώ έχει και μεγαλύτερο μέγεθος που μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες αμυντικές καταστάσεις( ριμπάουντ, μις ματς). Βέβαια θα προτιμούσα κάποιον ανερχόμενο παίχτη πιο νεαρό σε ηλικία, με ένα προφίλ σαν αυτό του Γουίνστον πχ που είχε ακουστεί για την ΑΕΚ. Ωστόσο, η εμπειρία σε ένα ρόστερ είναι απαραίτητη και θα δούμε σε ποια επιλογή θα καταλήξει η ομάδα.

Στον εγχώριο ανταγωνισμό μπαίνει στην εξίσωση ο Άρης με την ανάμειξη του Σιαο στα διοικητικά του. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι η ΑΕΚ είναι φαβορί για την τρίτη θέση και οφείλει να την κατακτήσει( αν και δεν διαδραματίζει κάποιο σπουδαίο λόγο στο μπασκετμπολ ελέω ιδιωτικής λίγκας). Ναι μεν ο Άρης έχει ένα πολλά υποσχόμενο πρότζεκτ, όμως ακούσαμε και διαβάσαμε τέρατα ενόψει της επόμενης σεζόν. Ως προς το μπάτζετ θα έχει χαμηλότερο από εμάς, ενώ διοικητικά και αγωνιστικά είναι ομάδα που ξεκινάει από το 0, σε αντίθεση με εμάς που πορευόμαστε με έναν κορμό παιχτών και τον ίδιο προπονητή. Θα χρειαστεί χρόνο για να δέσει ως ομάδα. Στο BCL δεν ξέρω τι να περιμένω, ο ανταγωνισμός ανεβαίνει με την είσοδο νέων ομάδων και άλλες ισχυροποιούνται σημαντικά. Στο τέλος της ημέρας το σημαντικό είναι για μια ομάδα είναι να έχει παίχτες οι οποίοι επιτελούν σωστά τον ρόλο τους.

Αυτά τα ολίγα, αναμένουμε να δούμε τι μας επιφυλάσσει ο Αύγουστος. ΦΟΡΤΣΑ ΒΑΣΊΛΙΣΣΑ!