Βιβλία 📖

[Rayo Vallecano 21]

Αναφέρθηκε παραπάνω ο Μπακούνιν που εκτός από αναρχικός ήταν και...άναρχος στον τρόπο που έγραφε, αν και δεν νομίζω ότι ήταν περιορισμένου πνεύματος, και θυμήθηκα πριν από χρόνια που είχα βρει ένα διδακτορικό για την σκέψη του, χιλίων σελίδων. Και σκεφτόμουν, ποιος θα καθόταν να το διαβάσει; Ούτε ο ίδιος ο Μπακούνιν δεν θα άντεχε να διαβάσει χίλιες σελίδες με ανάλυση της σκέψης του. 

[Atlas21]

2 hours ago, Rayo Vallecano 21 said:

Εξαρτάται και τι εννοούμε όταν λέμε "αριστερισμος". Γενικα χρησιμοποιούνται τέτοιοι όροι και  ως  καρικατούρα. Πάντως γενικά η προσκόλληση σε πρόσωπα είναι ένα θέμα. Κάποιος μπορεί να είναι προσκολλημένος ακόμα και στον Καστοριάδη ή στον Φουκω. 

Νομίζω πως στο κοινό που διαβάζει το παρόν νήμα, περί αναρχικής θεωρίας σε οπαδικό φόρουμ της ΑΕΚ, έγινα σαφής και με αυτόν τον νεφελώδη όρο. Για να γίνω σαφής όμως, εννοώ τα ελευθεριακά ρεύματα που δεν εκφράζονται απο ορθόδοξο Μ-Λ. Που και οι ορθόδοξοι το έχουν αυτό το ζήτημα, ίσως και περισσότερο από τους άλλους.

[Atlas21]

2 hours ago, Rayo Vallecano 21 said:

Αναφέρθηκε παραπάνω ο Μπακούνιν που εκτός από αναρχικός ήταν και...άναρχος στον τρόπο που έγραφε, αν και δεν νομίζω ότι ήταν περιορισμένου πνεύματος, και θυμήθηκα πριν από χρόνια που είχα βρει ένα διδακτορικό για την σκέψη του, χιλίων σελίδων. Και σκεφτόμουν, ποιος θα καθόταν να το διαβάσει; Ούτε ο ίδιος ο Μπακούνιν δεν θα άντεχε να διαβάσει χίλιες σελίδες με ανάλυση της σκέψης του. 

Στο Θεος και Κράτος ξεκινάει, κεφάλαιο 1. Και δεν υπάρχει κεφάλαιο 2. Πάντως τα διδακτορικά, ειδικά από συγκεκριμένες χώρες (Άγγλια έρχεται στον νου) γράφονται για να γραφτούν. Τα αποτελέσματα έχουν ήδη δημοσιευτεί σε περιοδικά χρόνια πριν την συγγραφή της διατριβής.

Οι εκδόσεις ήταν αργοναύτης, το βρήκα. Μαζί με εφημερίδα τα είχα πάρει πάντως στο χωριό.

[Rayo Vallecano 21]

9 hours ago, Atlas21 said:

Νομίζω πως στο κοινό που διαβάζει το παρόν νήμα, περί αναρχικής θεωρίας σε οπαδικό φόρουμ της ΑΕΚ, έγινα σαφής και με αυτόν τον νεφελώδη όρο. Για να γίνω σαφής όμως, εννοώ τα ελευθεριακά ρεύματα που δεν εκφράζονται απο ορθόδοξο Μ-Λ. Που και οι ορθόδοξοι το έχουν αυτό το ζήτημα, ίσως και περισσότερο από τους άλλους.

Καλα δεν συζητήσαμε και για θεωρίες, απλά για κάποια βιβλία. Ούτως ή άλλως οι αναρχικές ιδέες ήταν περισσότερο ρεύμα ιδεών παρά μία συγκεκριμένη θεωρία. Ελευθεριακο είναι πιο... ψαγμένο συνώνυμο του αναρχικού. Για ελευθεριακο κομμουνισμό- comunismo libertario  μιλούσαν  οι Ισπανοί αναρχικοί στον ισπανικό  εμφύλιο, κάτι σαν παράδεισος επί της Γης για αυτους. Όπως για άλλους ο παράδεισος επί της Γης χτιζόταν στην Σοβιετική Ενωση. 

[Evolve]

Θα συγκρατήσω τον εαυτό μου από το να συμμετάσχει σε αυτή την ωραία κουβέντα, και μιας και το τόπικ είναι για βιβλία, θα προτείνω και το Dispossessed της Ούρσουλα Λε Γκουίν (την οποία στην Ελλάδα τη λέμε Λε Γκεν). Έχει πάρει τις ιδέες του Κροπότκιν και άλλων αναρχικών θεωρητικών και έχει πλάσει έναν (φανταστικό) κόσμο στον οποίο μία αναρχική κοινωνία βρίσκεται σε χαλαρή και εξ αποστάσεως αλληλεπίδραση με μία ακραία καπιταλιστική κοινωνία. Πολύ ενδιαφέρον για όσους κάνουμε πειράματα σκέψης για το πως θα έμοιαζε τελικά μία αναρχική κοινωνία, με τα καλά και τα στραβά της. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

[Navas]

7 minutes ago, Evolve said:

Θα συγκρατήσω τον εαυτό μου από το να συμμετάσχει σε αυτή την ωραία κουβέντα, και μιας και το τόπικ είναι για βιβλία, θα προτείνω και το Dispossessed της Ούρσουλα Λε Γκουίν (την οποία στην Ελλάδα τη λέμε Λε Γκεν). Έχει πάρει τις ιδέες του Κροπότκιν και άλλων αναρχικών θεωρητικών και έχει πλάσει έναν (φανταστικό) κόσμο στον οποίο μία αναρχική κοινωνία βρίσκεται σε χαλαρή και εξ αποστάσεως αλληλεπίδραση με μία ακραία καπιταλιστική κοινωνία. Πολύ ενδιαφέρον για όσους κάνουμε πειράματα σκέψης για το πως θα έμοιαζε τελικά μία αναρχική κοινωνία, με τα καλά και τα στραβά της. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

Δεν τα πάω καλά με βιβλία φανταστικού γμτ. Προσπάθησα από Λε Γκουιν τον αναρχικό των δύο κόσμων, δεν μπορούσα. Έπειτα έπιασα Χάξλεϊ, ξανά το ίδιο.

Μάλλον δεν το έχω με το είδος.

[Evolve]

Νομίζω ο αναρχικός των δύο κόσμων είναι ο ελληνικός τίτλος αυτού που λέω. Περίεργο, θυμόμουν να είχε μεταφραστεί ο τίτλος πιο πιστά. ΟΚ, εγώ είμαι μέγα νερντ και γουστάρω έτσι κι αλλιώς science fiction, φαντασία και τέτοια, οπότε με κάλυψε σε όλα τα σημεία, αλλά αν δεν είσαι του είδους μπορώ να δω γιατί δεν γυρνάνε εύκολα οι σελίδες. 

Χάξλευ, Μπράντμπερι, Όργουελ και λοιπές πολιτικές αλληγορίες επίσης με συγκινούν. Ακόμα και το Fountainhead της Ayn Rand, με την οποία αν μας έβαζες μαζί σε ένα κλουβί αποκλείεται να βγαίναμε ζωντανοί και οι δύο από εκεί μέσα, μου άρεσε ως βιβλίο.

[Navas]

3 hours ago, Evolve said:

Νομίζω ο αναρχικός των δύο κόσμων είναι ο ελληνικός τίτλος αυτού που λέω. Περίεργο, θυμόμουν να είχε μεταφραστεί ο τίτλος πιο πιστά. ΟΚ, εγώ είμαι μέγα νερντ και γουστάρω έτσι κι αλλιώς science fiction, φαντασία και τέτοια, οπότε με κάλυψε σε όλα τα σημεία, αλλά αν δεν είσαι του είδους μπορώ να δω γιατί δεν γυρνάνε εύκολα οι σελίδες. 

Χάξλευ, Μπράντμπερι, Όργουελ και λοιπές πολιτικές αλληγορίες επίσης με συγκινούν. Ακόμα και το Fountainhead της Ayn Rand, με την οποία αν μας έβαζες μαζί σε ένα κλουβί αποκλείεται να βγαίναμε ζωντανοί και οι δύο από εκεί μέσα, μου άρεσε ως βιβλίο.

Ναι μάλλον ο τίτλος είναι η κλασική ελληνική παράφραση.

Ας πούμε με Όργουελ δεν έχω θέμα σε αυτά που έχω διαβάσει. Ή το Fahrenheit 451. Μία χαρά μου φάνηκαν. Ίσως χρειάζομαι πιο αληθοφάνεια σε ότι διαβάζω .

Επίσης για να το επεκτείνω, μαθαινεις πολλά και από πολιτικό νουάρ. Κυρίως για πολιτικές και κοινωνικές καταστάσεις σε άλλες χώρες. Το θεωρώ πολύ ωφέλιμο για κάποιον που δεν μπορεί να καταπιαστει με πολιτική και φιλοσοφία, να υπάρχει αυτή η διέξοδος.

[Zara]

On 5/28/2024 at 11:12 AM, Evolve said:

Θα συγκρατήσω τον εαυτό μου από το να συμμετάσχει σε αυτή την ωραία κουβέντα, και μιας και το τόπικ είναι για βιβλία, θα προτείνω και το Dispossessed της Ούρσουλα Λε Γκουίν (την οποία στην Ελλάδα τη λέμε Λε Γκεν). Έχει πάρει τις ιδέες του Κροπότκιν και άλλων αναρχικών θεωρητικών και έχει πλάσει έναν (φανταστικό) κόσμο στον οποίο μία αναρχική κοινωνία βρίσκεται σε χαλαρή και εξ αποστάσεως αλληλεπίδραση με μία ακραία καπιταλιστική κοινωνία. Πολύ ενδιαφέρον για όσους κάνουμε πειράματα σκέψης για το πως θα έμοιαζε τελικά μία αναρχική κοινωνία, με τα καλά και τα στραβά της. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

Τα λες ωραία κι έτσι το χτύπησα μόλις, μακάρι να αξιωθώ να το διαβάσω κι όλας! 

[Evolve]

Το φαντάστηκα ότι από εκεί ήταν το νικ. Αγαπημένα βιβλία και αγαπημένος χαρακτήρας. Όπως και το catch 22 του @Yossarian.

[Yossarian]

Μιας και το ανέφερε ο @Evolve, διαβάζω αυτές τις μέρες τις Ανταποκρίσεις από άλλες διαστάσεις της Λε Γκουιν. Είναι εξαιρετικό. Μετά, θα πιάσω μερικά που έχω αφήσει από Κορτάσαρ.

Επίσης, να βάλω στη λίστα και τους Thomas Pynchon, Paul Auster και Don Delillo. Ο πρώτος είναι δαιδαλώδης, ο δεύτερος με απλή αλλά υπνωτιστικη γλώσσα (ξεκινήστε από τα παλαιότερα του) και ο τελευταίος είναι πιο στρυφνος αλλά το Underworld αξίζει κάποιες βδομάδες από το χρόνο σας. 

[Evolve]

Ρε γμτ είχα διαβάσει παλιότερα δύο του Kurt Vonnegut (Cat's Craddle, Slaughterhouse five) και δεν μου αφήσανε τίποτα. Δεν είναι ότι δεν μου άρεσαν, αλλά με πολύ χλιαρό τρόπο, το οποίο το είχα βιώσει και πολύ ενοχικά τότε γιατί ήταν πρόταση παλιού μεγάλου έρωτα. (άλλες ηλικίες, άλλα συμπλέγματα. Αργότερα γνώρισα τη νυν, το πρώτο που μου πρότεινε ήταν το βίβλιο της ανησυχίας του Πεσόα, το τσίμπησα την ίδια μέρα και το διάβασα, η πρώτη μου κριτική ήταν κάτι του στυλ "δεν παλεύεται αυτή η μαλακία που μου φόρτωσες". Επιβιώσαμε.)

[Evolve]

Από Paul Auster είχα διαβάσει το Leviathan παλιά σε κάτι διακοπές. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα και δεν επιχείρησα κάποιο άλλο. Προτείνεις καποιο συγκεκριμένο; Pynchon δεν έχω διαβάσει, αλλά σημείωσα ένα βιβλίο που κουβεντιάζατε με Ντακ κάποια μέρα και μου φάνηκε ενδιαφέρον, οπότε έχει μπει στη λίστα!

(edit: Delillo έχει πάρει κάπου το μάτι μου στο σπίτι, θα δω τι έχουμε)

[Yossarian]

11 minutes ago, Evolve said:

Από Paul Auster είχα διαβάσει το Leviathan παλιά σε κάτι διακοπές. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα και δεν επιχείρησα κάποιο άλλο. Προτείνεις καποιο συγκεκριμένο; Pynchon δεν έχω διαβάσει, αλλά σημείωσα ένα βιβλίο που κουβεντιάζατε με Ντακ κάποια μέρα και μου φάνηκε ενδιαφέρον, οπότε έχει μπει στη λίστα!

(edit: Delillo έχει πάρει κάπου το μάτι μου στο σπίτι, θα δω τι έχουμε)

Pynchon ξεκινα από τη "Συλλογή των 49 στο σφυρί", είναι το πιο μικρό. Αν την παλεψεις, συνεχίζεις ακάθεκτος στα υπόλοιπα. Με Όστερ κόλλησα με την Χώρα των εσχάτων πραγμάτων και μετά τα πήρα σερί. Λεβιάθαν είναι οκ, μου άρεσε πολύ η τριλογία της Νέας Υόρκης και το Βιβλίο των Ψευδαισθήσεων. Ντελιλλο ο Υπόγειος Κόσμος που έγραψα παραπάνω, τα Ονόματα που είναι ένα μέρος του στην Αθήνα (είχε ζήσει Ελλάδα κάποια χρόνια) και το Αμερικάνα.

[Yossarian]

1 minute ago, Marvin said:

Επίσης εξ ανάγκης μόνο ✌️👍🤘, διότι δικεφαλάκια καπούτ.

Εξαιρετικός ο Pynchon (το γράφω και για τον Evolve).

Θα προσθέσω στη λίαν ενδιαφέρουσα λίστα από σπουδαία science-fiction λογοτεχνήματα που αρχίζει να συγκροτείται και τη συλλογή ιστοριών The Cyberiad από τον --συγκριτικά μιλώντας-- ψιλο-άγνωστο Stanisław Lem!

Σίγουρα κι ο Λεμ μέσα. Οπότε και Μπόρχες εννοείται. Γενικά από scifi μάλλον έχω (ξε)χάσει κάποια βιβλία αλλά προσπαθώ να βλέπω ταινίες για να ισοφαρίζω. Μάλλον είναι για το δίπλα τοπικ, αλλά με είχε κάψει το Primer (οριακά το είχα θεωρήσει Πίντσον).

[Yossarian]

14 minutes ago, Marvin said:

You are my kind of person 🙂

Το ίδιο κάνω κι εγώ με τις ταινίες, λόγω έλλειψης χρόνου πλέον.

[Γνώμη σου για το Three-Body Problem?]

Αν μού έβαζαν το μαχαίρι στον λαιμό να πω έναν και μόνον ως τον σπουδαιότερο λογοτέχνη όλων των εποχών, θα δυσκολευόμουν να μην βάλω τον Μπόρχες πάνω ακόμη κι από τον Σαίξπηρ (κι ας ήταν όλα αυτά που ξέρουμε ότι ήταν ο Μπόρχες, εξάλλου λατρεύω και τον Σελίν, που κι αυτός μας τα χαλούσε...)

Όντως, μιλάω κι εγώ μόνο για τα λογοτεχνικά του. Στα υπόλοιπα κι αυτός κι ο Σελίν κι ο Χάμσουν κι ο Πάουντ (και και και...) στροφαραν παράξενα.

Το 3BP δεν το έχω δει ακόμα. Ακούω καλά λόγια, αλλά το έχω αφήσει για τον χειμώνα...Το είδες;

[panos42]

15 hours ago, Marvin said:

Όπως ίσως καθίσταται φανερό και από το nickname μου (Marvin, the Paranoid Android) είμαι λάτρης τού Douglas Adams, και σας προτείνω να διαβάσετε την τριλογία του (σε...πέντε μέρη) Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ. 

Καταρχήν να δηλώσω ότι είμαι πρώτος στο ΚΜ που το nickname του έχει αναφορά στον Douglas Adams. Και η αναφορά δεν είναι το panos.  Ο Γαλαξίας είναι από τα βιβλία που μου έχουν μείνει αξέχαστα, και ακόμα και σήμερα δεν έχω εξηγήσει γιατί.

Sci-fi διαβάζω πολύ λίγο, αλλά απο τη συζήτηση όμως εδώ μου έχετε ανοίξει την όρεξη και κράτησα τις προτάσεις σας. Διάβασα πέρσι τον Αναρχικό της Λε Γκουίν και με εντυπωσίασε το πόσο δουλεμένες ιδέες περιγράφει. Κάθε τόσο έλεγα ότι διαβάζω μια ανταπόκριση από το μέλλον μας. Μου φαίνοταν φυσιολογικό (μην πω αναπόφευκτο) ότι κάπως έτσι θα πάνε τα πράγματα είτε στον καπιταλιστικό είτε στον αναρχικό κόσμο.

Είδα πρόσφατα το 3BP και συμφωνώ με τον Marvin: ενδιαφέρον αλλά περιμένω τη συνέχεια. Σκέφτηκα κανα δυο φορές ότι πρέπει να πάρω το βιβλίο...

[Atlas21]

15 hours ago, Yossarian said:

Σίγουρα κι ο Λεμ μέσα. Οπότε και Μπόρχες εννοείται. Γενικά από scifi μάλλον έχω (ξε)χάσει κάποια βιβλία αλλά προσπαθώ να βλέπω ταινίες για να ισοφαρίζω. Μάλλον είναι για το δίπλα τοπικ, αλλά με είχε κάψει το Primer (οριακά το είχα θεωρήσει Πίντσον).

Λέμ ρε γιοσσαριαν, διαβασα πρόσφατα την Κυβεριαδα. Μετριο βιβλίο αλλά των άκρων. Κάποια από τα διηγήματα πραγματεύονται ιδέες ειλικρινά καινοτόμες φιλοσοφίκα ή στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης, ίσως πρώτο και καλύτερο το πώς εκπαιδεύεις το ρομποτ-καλλιτεχνη και τι επίδραση έχει αυτό στους κανονικούς καλλιτέχνες. Ήταν 100 χρόνια μπροστά ο Λεμ.

Όμως ο πουστης όταν δεν θέλει να διαβαστεί δεν διαβάζεται. Αυτό το ντεμεκ-παραμυθενιο στυλ μου είναι πολύ δύσκολο. Το μισό βιβλίο είναι κώλος και το άλλο μισό διαμάντι.

@Zaraεπειδη θυμάμαι ότι γουστάρεις τον Σερ Τέρρυ Πρατσετ, ίσως να σε συγκίνησει περισσότερο η fantasy σειρά της λε γκεν, ο μάγος της γεωθαλλασας, the wizard of earthsea. Παλιά υπήρχε επιτομή έκδοση 20€ στα παμπλικ. Προφανώς, προτείνω αγγλική έκδοση.

[Yossarian]

1 hour ago, Atlas21 said:

Όμως ο πουστης όταν δεν θέλει να διαβαστεί δεν διαβάζεται. Αυτό το ντεμεκ-παραμυθενιο στυλ μου είναι πολύ δύσκολο. Το μισό βιβλίο είναι κώλος και το άλλο μισό διαμάντι.

Καλά εννοείται αυτό. Γενικά στο scifi (από βιβλία μέχρι ταινίες) υπάρχει πάντα ένας κίνδυνος να είναι εξαιρετική η ιδέα και να πάσχει η εκτέλεση (ratio κωλος-διαμαντι 😁). Δεν ξέρω αν είναι αδυναμία να αναπτύξουν παράπλευρα την ιστορία ή αν αφοσιώνονται τόσο στην βασική ιδέα οπότε το υπόλοιπο αναγκαστικά χωλαινει. Υπάρχουν πολλοί συγγραφείς που πρέπει να παλέψεις να διαβάσεις τα βιβλία τους αλλά είναι πραγματική ικανοποίηση όταν τα καταφέρνεις. Πχ πολλές φορές είπα θα παρατήσω τον David Foster Wallace αλλά χαίρομαι που δεν το έκανα. Όπως και το Τούνελ, του Γουίλιαμ Γκας ή το Recognitions του άλλου Γουίλιαμ, του Γκαντις. Για να είμαστε πάντως και δίκαιοι, έχει να κάνει και με το πόσο έτοιμος είσαι να τα πιάσεις ή σε ποια φάση της ζωής σου βρίσκεσαι.

Αν έχετε βρει κανένα σύγχρονο scifi από συγγραφέα κάτω των 50 βάλτε το να διαβάσουμε τίποτα το καλοκαίρι. Έχω καιρό να ανακαλύψω κάτι.

[Atlas21]

28 minutes ago, Yossarian said:

Καλά εννοείται αυτό. Γενικά στο scifi (από βιβλία μέχρι ταινίες) υπάρχει πάντα ένας κίνδυνος να είναι εξαιρετική η ιδέα και να πάσχει η εκτέλεση (ratio κωλος-διαμαντι 😁). Δεν ξέρω αν είναι αδυναμία να αναπτύξουν παράπλευρα την ιστορία ή αν αφοσιώνονται τόσο στην βασική ιδέα οπότε το υπόλοιπο αναγκαστικά χωλαινει. Υπάρχουν πολλοί συγγραφείς που πρέπει να παλέψεις να διαβάσεις τα βιβλία τους αλλά είναι πραγματική ικανοποίηση όταν τα καταφέρνεις. Πχ πολλές φορές είπα θα παρατήσω τον David Foster Wallace αλλά χαίρομαι που δεν το έκανα. Όπως και το Τούνελ, του Γουίλιαμ Γκας ή το Recognitions του άλλου Γουίλιαμ, του Γκαντις. Για να είμαστε πάντως και δίκαιοι, έχει να κάνει και με το πόσο έτοιμος είσαι να τα πιάσεις ή σε ποια φάση της ζωής σου βρίσκεσαι.

Αν έχετε βρει κανένα σύγχρονο scifi από συγγραφέα κάτω των 50 βάλτε το να διαβάσουμε τίποτα το καλοκαίρι. Έχω καιρό να ανακαλύψω κάτι.

Δεν είναι σκληρο scifi αλλά

https://www.goodreads.com/book/show/34340074-the-prince-of-milk

[Rayo Vallecano 21]

48 minutes ago, Marvin said:

Ωχ μάνα μου, έθιξες, φίλε Yossarian, ένα καυτό θέμα... Δυσκολεύομαι να βρω ενδιαφέροντα συγγραφέα κάτω των 50 από οποιοδήποτε είδος, και όχι μόνο από science fiction.

Ενδεχομένως να φταίει το ότι δεν έχω τόσο χρόνο όσο παλιά. Ίσως, πάλι, να πρόκειται απλώς για κόλλημά μου με τους "κλασικούς"... Και είναι τόσοι πολλοί, που δεν φτάνουν 5-6 ζωές για να τους διαβάσεις όλους και να προχωρήσεις στους σύγχρονους (οι οποίοι, μέχρι τότε, θα έχουν γίνει και αυτοί παλιακοί/κλασικοί  😋)

Σήμερα είναι πιο δύσκολο να βγουν κάποιοι που στο μέλλον θα χαρακτηριστούν  κλασσικοί, γιατί είναι πάρα πολύ μεγάλη η  λογοτεχνική "παραγωγή" . Δεν είναι όπως πχ στην εποχή του Ντοστογιέφσκι ή του Μπαλζάκ   που έγραφαν λίγοι και έβγαιναν λίγα βιβλία σε σχέση με τώρα.  

[Atlas21]

39 minutes ago, Marvin said:

Είναι (μόνο) αυτό, όμως, ή απλά, παρά την πολύ μεγάλη παραγωγή (όπως σωστά έγραψες) εδώ και κάτι δεκαετίες, δεν βγαίνουν πια λογοτέχνες άξιοι να χαρακτηριστούν κλασικοί μετά από αιώνες?

Υπεραπλουστεύω, φυσικά, διότι το θέμα είναι τεράστιο και πολυεπίπεδο... 

Μπα, σε εποχή μετά τον Γουτεμβέργιο υπήρχαν μέτρια βιβλία, μέτρια θεατρικά έργα. Απλά χάθηκαν με τον χρόνο. Αν κοιτάμε τώρα την Αγγία του Σαίξπηρ, μας είναι πασιφανές ποιός είχε τα πολιτισμικά σκήπτρα, όμως τότε δεν θα ήταν και τόσο προφανές.

Όταν κάτι κυριαρχεί στιγμαία, δεν γίνεται να ξέρουμε σε τι πλαίσιο θα το βάλουν οι επόμενες γενίες. Μπορεί να είναι Beatles, μπορεί να είναι One Direction. Χωρίς καν να συνυπολογίζουμε πόσοι καλλιτέχνες γίνονται γνωστοί μετά τον θανατό τους.

Εγώ πιστεύω οτί βγαίνουν κάθε λογής καλλιτέχνες, αυτό που έχει αλλάξει είναι το Signal to Noise που λέμε στη αστρονομία. Πλέον υπάρχει πολύ θόρυβος, είναι πολύ δουλειά να κάνεις διαλογή ανάμεσα στα καλά και τα όχι και τόσο καλά. Και υπάρχει και λιγότερος ελεύθερος χρόνος, επείδη ο καπιταλισμός τερματικής κατάστασης είναι αυτό που είναι.

Η έλλειψη χρόνου συντελεί και στις στιγμές κυριαρχίας να είναι πολύ πιο μικρές. Πόσα χρόνια ήταν οι Beatles στα πράγματα, πόσα οι N-sync, πόσα οι One Direction και πόσα η επόμενη αντίστοιχη μπάντα. Η μικρότερη ποσότητα παραγώμενης τέχνης βοήθουσε στο να χωνέψει η κοινωνία την υπάρχουσα τέχνη.

Για την ακρίβεια δεν είναι τόσο η μικρότερη ποσότητα, όσο η μικρότερη ποσότητα δημοφιλούς τέχνης. Αυτό που έχει αλλάξει και δεν γυρίζει πίσω είναι η πολυδιάσπαση του κοινού. Οι nerd κοιτάμε στα sci-fi, οι μεταλάδες το μέταλ, οι γκοθ τα μεγάλα βυζιά. Κανείς μπορεί να έχει παραπάνω από μια ταυτότητα, αλλά πάραυτα υπάρχουν ταυτότηες. Στην Αγγλία του Σαίξπηρ υπήρχε "Το Κοινό". Όλοι βλέπαν τα ίδια.

Όταν δεν διαβάζουν όλοι τα ίδια βιβλία δεν γίνεται να υπάρξει η απαιτούμενη γενική συναίνεση για να λογίζεται ένας καλλιτέχνης κλασσικός.

[Atlas21]

ΑΕΚ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΚΛΑΜΠ

[Zara]

23 hours ago, Evolve said:

Ρε γμτ είχα διαβάσει παλιότερα δύο του Kurt Vonnegut (Cat's Craddle, Slaughterhouse five) και δεν μου αφήσανε τίποτα. Δεν είναι ότι δεν μου άρεσαν, αλλά με πολύ χλιαρό τρόπο, το οποίο το είχα βιώσει και πολύ ενοχικά τότε γιατί ήταν πρόταση παλιού μεγάλου έρωτα. (άλλες ηλικίες, άλλα συμπλέγματα. 

Πω πω ρε, το Slaughterhouse Five είναι σπουδαίο, δοκίμασε πάλι ίσως. 

[Rayo Vallecano 21]

 

Από  Kurt Vonnegut έχω διαβάσει μόνο το   Galápagos, το οποίο είναι από τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα.