Βιβλία 📖

[Zesarin]

On 5/28/2024 at 12:37 PM, Evolve said:

Χάξλευ, Μπράντμπερι, Όργουελ και λοιπές πολιτικές αλληγορίες επίσης με συγκινούν. Ακόμα και το Fountainhead της Ayn Rand, με την οποία αν μας έβαζες μαζί σε ένα κλουβί αποκλείεται να βγαίναμε ζωντανοί και οι δύο από εκεί μέσα, μου άρεσε ως βιβλίο.

Νομιίζω, κανείς δεν θα έβγαινε ζωντανός από εκεί μέσα...το έχεις με τον αυτομαζοχισμό ε;😂

Εγώ όσο και να προσπαθήσω να διαβάσω Rand δεν μπορώ...νομίζω ότι δεν είναι απλά μία πρέσβυρα του ριζοσπαστικού ατομικισμού σαν εκείνους της Αυστριακής Οικονομικής Σχολής, αλλά φτάνει και στο επίπεδο της ρομαντικοποίησης της ψυχοπάθειας, αυτό που και πολλοί καταλογίζουν και στον Νίτσε με τον υπεράνθρωπό του, λανθασμένα για εμένα. Είχα προσπαθήσει να διαβάσω το Fountainhead κάποια χρόνια πριν μέσω αγγλώφωνου e-book και δεν τα κατάφερα...δεν μου κάθοταν καλά από την αρχή...παραείναι σκληρό, κυνικό, δεν ξέρω πώς να το πω...

[Rayo Vallecano 21]

8 hours ago, Zesarin said:

 

 

Προφανώς και δεν θα κάθονταν...γενικά σε κάτι καθαρά ουτοπικές θεωρίες -με βάση το τι ήδη γνωρίζουμε για τον άνθρωπο- πολλές φορές δεν υπάρχει κάποιο ουσιαστικό "μακροχρόνιο" και "επιστημονικό" πλάνο κατά την μαρξιστική ερμηνεία των όρων...δηλαδή απλά λύνουν το πρόβλημα του "παραλόγου" όπως το διατύπωσε ο Καμύ και κατά έναν παρόμοιο τρόπο ο Νίτσε με την φράση "Ο Θεός πέθανε". Γενικά οι θεωρητικοί της αυτό που στην ουσία λένε είναι ότι για να επιτευχθεί μία αρμονική κοινωνία χωρίς βία, πρέπει κανείς να μπει στην διαδικασία να εναρμονίσει τα θέλω του με το χρεός του προς την κοινωνία ή κατά Freud να συγχρονίσει το υπερεγώ με το αυτό του ή κατ'εμέ να καταστούν για αυτόν η ηθική και η αισθητική ταυτόσημες έννοιες. Και είναι απαραίτητος ο εναρμονισμός που ανέφερα, διότι δεν είναι ζήτημα κάποιας "αντιεξουσιαστικής" νεύρωσης η απόταξη τη εξουσίας, αλλά ένα κλειδί για την κοινωνική και ατομική ευδαιμονία, αν υπάρχει εσωτερικό conflict μεταξύ των "θέλω" και των "πρέπει" έχουμε και δυστυχία και εν τέλει η εξουσία την οποία παλεύαμε να εκτοπίσουμε, την εκτοπίσαμε μόνο εν τοις τύποις, αλλά παραμένει με λανθάνουσα μορφή μέσα μας. Ο στόχος δεν θα έπρεπε να είναι η κυριάρχηση μιας κούφιας ιδέας όπως η "ελευθερία" αλλά η ίδια η ευημερία κατά τον επικουριανικό ορισμό.

Γενικά πλέον και η αναρχία σαν θεωρία έχει καταστεί ένα ξύλινο νοητικό κατασκεύασμα όπως κάθε άλλη "ιδεολογία" και δεν ελευθερώνει, αλλά σκλαβώνει πολύ συχνά τους θιασώτες της, αφού δεν νιώθουν πίσω από τις λέξεις που οι ίδιοι πρεσβεύουν.

Θαρρώ πως την ζωή αξίζει να την βλέπει κανείς με ένα ξέγνοιαστο μάτι, καθώς η ίδια η γνώση είναι εν τέλει απρόσιτη...χωρίς τα πρέπει που επιτάσσονται από ιδεολογικά συστήματα, να την απολαμβάνουμε ως ένα ταξίδι μαζί με όσους αγαπάμε και εκτιμούμε, αποδεχόμενοι και τους ίδιους τους παραλογισμούς που κουβαλάμε, τους οποίους εν τέλει δεν μπορούμε να αποτάξουμε, ένας τέτοιος είναι και η ΑΕΚ. Στο παράλογο βρίσκεται η ευτυχία, στον έρωτα, στην αγάπη, στο πάθος. Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει κάποιος αντικειμενικός λόγος για τον οποίο είμαι ΑΕΚ, αλλά επειδή και μόνο πηγάζει για κάποιους λόγους από μέσα μου, έφτασα στο υπέρτατο επίπεδο αγάπης προς αυτήν όπου πιο πάνω δεν πάει.

 

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. 

Απλά κάποιες  σκέψεις  που μου ήρθαν διαβάζοντας τα. 

Η λέξη  "αναρχία" σίγουρα δεν" αναφέρεται  σε κάποια θεωρία, αλλά περιγράφει μια κατσσταση. Ο αναρχισμός έχει σχέση με ιδεες, αλλά και πάλι πιστεύω ότι υπήρξε περισσότερο ρεύμα ιδεών παρά μία ιδεολογία ή μια θεωρία. 

Για την ουτοπία, απλά να πούμε ότι είναι και λίγο παρεξηγημένη έννοια. Ουτοπία δεν είναι απαραίτητα ένας τόπος που  δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ, μπορεί να είναι και κάτι που δεν υπάρχει στο παρόν, δηλαδή σήμερα. Ακόμα και η ανεξάρτητη Ελλάδα, ουτοπία υπήρξε κάποτε. 

Όσο για την εξουσία, είναι και αυτή κάπως αμφιλεγόμενη έννοια. Με την στενή έννοια ταυτίζεται με την κυριαρχία, αλλά για κάποιους εξουσία είναι απλά η δύναμη με την ευρύτερη έννοια. Δηλαδή η εξουσία ως δύναμη  πάντα θα υπάρχει. Επίσης άλλο εξουσία-power  και άλλο authority. Το "αντιεξουσισστης" μάλλον είναι μια όχι πολύ ακριβής μετάφραση του anti-authoritarian.  Οι αναρχικοί περισσότερο ονειρεύτηκα μια κοινωνία χωρίς κυριαρχία ανθρώπου σε άνθρωπο, αυτή είναι και η ουτοπία τους, η οποία πλησιάζει στην ουτοπία του Μαρξ, μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Πάρε το αυγό και κουρευτο θα πει κάποιος. 

Όσο για τον Μιχαλάκη τον Μπακούνιν, πιστεύω ότι όντως ήταν χαοτικός και άναρχος στον τρόπο που έγραφε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχε μυαλό. Είναι σαν ένας έξυπνος μαθητής που δεν έμαθε ποτέ πως να χωρίζει τις παραγράφους καο τον έβαλαν να γράψει έκθεση ιδεών. Οι ιδδες θα είναι ωραίες, αλλά το αποτέλεσμα χαοτικό 

Τέλος για την ΑΕΚ, ένα ναρκωτικό είναι που το ήπιαμε μια φορά και μετά δεν υπήρχε επιστροφή.

[Zesarin]

1 hour ago, Rayo Vallecano 21 said:

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. 

Απλά κάποιες  σκέψεις  που μου ήρθαν διαβάζοντας τα. 

Η λέξη  "αναρχία" σίγουρα δεν" αναφέρεται  σε κάποια θεωρία, αλλά περιγράφει μια κατσσταση. Ο αναρχισμός έχει σχέση με ιδεες, αλλά και πάλι πιστεύω ότι υπήρξε περισσότερο ρεύμα ιδεών παρά μία ιδεολογία ή μια θεωρία. 

Για την ουτοπία, απλά να πούμε ότι είναι και λίγο παρεξηγημένη έννοια. Ουτοπία δεν είναι απαραίτητα ένας τόπος που  δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ, μπορεί να είναι και κάτι που δεν υπάρχει στο παρόν, δηλαδή σήμερα. Ακόμα και η ανεξάρτητη Ελλάδα, ουτοπία υπήρξε κάποτε. 

Όσο για την εξουσία, είναι και αυτή κάπως αμφιλεγόμενη έννοια. Με την στενή έννοια ταυτίζεται με την κυριαρχία, αλλά για κάποιους εξουσία είναι απλά η δύναμη με την ευρύτερη έννοια. Δηλαδή η εξουσία ως δύναμη  πάντα θα υπάρχει. Επίσης άλλο εξουσία-power  και άλλο authority. Το "αντιεξουσισστης" μάλλον είναι μια όχι πολύ ακριβής μετάφραση του anti-authoritarian.  Οι αναρχικοί περισσότερο ονειρεύτηκα μια κοινωνία χωρίς κυριαρχία ανθρώπου σε άνθρωπο, αυτή είναι και η ουτοπία τους, η οποία πλησιάζει στην ουτοπία του Μαρξ, μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Πάρε το αυγό και κουρευτο θα πει κάποιος. 

Όσο για τον Μιχαλάκη τον Μπακούνιν, πιστεύω ότι όντως ήταν χαοτικός και άναρχος στον τρόπο που έγραφε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχε μυαλό. Είναι σαν ένας έξυπνος μαθητής που δεν έμαθε ποτέ πως να χωρίζει τις παραγράφους καο τον έβαλαν να γράψει έκθεση ιδεών. Οι ιδδες θα είναι ωραίες, αλλά το αποτέλεσμα χαοτικό 

Τέλος για την ΑΕΚ, ένα ναρκωτικό είναι που το ήπιαμε μια φορά και μετά δεν υπήρχε επιστροφή.

Συμφωνώ με όλα, καμία διαφωνία.

Το περί ιδεολογίας που είπα είχε να κάνει κυρίως με όσα είχαν αναφερθεί στην συζήτηση που έκανες με τον Άτλα, περί προσωπολατρείας στην αριστερά. Σύμφυτο με αυτήν φαντάζει και η ιδεοληπτική προσκώλληση που καλλιεργείται σε πολλούς.

Την εξουσία ο καθένας όπως θέλει την ορίζει εν τέλει, αλλά αντικειμενικός σκοπός των προσπαθειών νομίζω δεν πρέπει να είναι ένα απλά "θεωρητικό" ιδανικό, αλλά τα αποτελέσματα που αυτό θα προσφέρει. Όπου όπως εξαιρετικά το θέτεις, πάρε το αυγό και κούρευτο για το τι σημαίνει έλλειψη κυριαρχίας και πώς αυτή εκφράζεται.

Επίσης κατά τον Μαρξ νομίζω ότι ο σκοπός ενός σοσιαλιστικού κράτος όπως εκείνου της ΕΣΣΔ για παράδειγμα, είναι σε βάθος χρόνου να κάμψει τις ταξικές διαφορές και εν τέλει να αυτοκαταστραφεί όταν έρθει η στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία όπου δεν θα χρειάζεται πλέον η αρωγή του για την λειτουργία της κομμουνιστικής κοινωνίας (ψάξε "Withering away of the state"). Αν και στα έργα του αυτός και ο Ένγκελς ασχολούνται ελάχιστα με αυτή τη κατάσταση, την αναφέρουν ως τελικό στάδιο του κομμουνισμού. Λόγω της μη ενασχόλησης αυτής έχει κατηγορηθεί ο μαρξισμός ως σύστημα χωρίς κάποια αντικειμενική τελεολογία, κάποιον σαφώς καθορισμένο στόχο. Μάλιστα και στην πρώτη διεθνή, αυτός ήταν ο λόγος που πλακώθηκαν κομμουνιστές και αναρχικοί, το πώς θα γίνει η μετάβαση, αν θα είναι μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου ή πιο άμμεσα.

[Rayo Vallecano 21]

13 minutes ago, Zesarin said:

Μαλιστα και στην πρώτη διεθνή, αυτός ήταν ο λόγος που πλακώθηκαν κομμουνιστές και αναρχικοί, το πώς θα γίνει η μετάβαση, αν θα είναι μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου ή πιο άμμεσα.

Ο Ανδρεας ο Malraux είχε γράψει κάποτε ότι ο Μαρξ ήθελε να οργανώσει το πέρασμα στην ουτοπία ενώ οι αναρχικοί να περάσουν κατευθείαν σε αυτήν. Μπορεί να το έγραψε κάπως διαφορετικά, γιατί πέρασαν είκοσι χρόνια, από τότε που το διάβασα, αλλά αυτό είναι το νόημα.

Ναι, πλακωθηκαν για αυτό που λες, αλλά ίσως, πιστεύω, και επειδή τόσο ο Κάρολος  όσο και ο Μιχάλης ήταν ισχυρές προσωπικότητες. 

[Zesarin]

59 minutes ago, Marvin said:

Αυτά τα δύο "προβλήματα", λοιπόν, δεν τα επιλύει κανείς -ισμός, καμία αναρχία, και ούτω καθεξής. Δυστυχώς... Το ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι όλα όσα θίγεις/θίγουμε τα συγκεράζει υπέροχα ο Max Stirner, τον οποίον τόσο εγώ όσο και ο Rayo τον εκτιμούμε τα μέγιστα, όπως θα δεις παραπάνω. Ο Stirner είχε μια σχέση αλληλοσεβασμού με τον Marx, παρά τις διαφωνίες μεταξύ τους, επηρέασε τόσο τον Camus όσο και τον Nietzsche, ενώ είχε και ουκ ολίγα να συνεισφέρει στη συζήτηση περί εξουσίας, αλλά και περί μεταφυσικών ιδεών (όπως αυτή τού Θεού). Για την ακρίβεια, υποστήριζε πως ο μόνος που θα μπορούσε να διαλύσει τα φαντάσματα της ηθικής, της θρησκείας, της ελευθερίας (εκείνου του είδους ψευδο-ελευθερίας το οποίο βασίζεται σε προϋποθέσεις και κινείται εντός συγκεκριμένων ορίων), του κράτους και των νόμων του, της ισότητας των δικαιωμάτων και του ιδεώδους τού καλού τής κοινότητας δεν είναι άλλος από τον αυτο-εξουσιοδοτημένο εγωιστή, δηλαδή αυτόν που ταυτίζει την απόλυτη ελευθερία με την κυριότητα —όρος περιγραφικός και ουχί ιδεατός— του εαυτού του και με την επιβολή τής θέλησής του, άρα το άτομο το οποίο παίρνει από μόνο του ό,τι αναλογεί στην ικανότητά του.

Με έπιασες, έχω διαβάσει Στίρνερ, όσο και αναλύσεις πάνω σε αυτόν και συνέλαβες άριστα τις επιρροές του στην σκέψη μου...απλά δεν τον ανέφερα τόσο άμεσα, είπα να το πάω λάου-λάου μιας και θεωρείται αρκετά controversial από πολλούς, κυρίως λόγω παρερμήνευσης της σκέψης του...όσα έγραψα αποτελούν έναν συγκερασμό Στίρνερ με επικούρεια φιλοσοφία περί ηδονής...η στιρνερική φιλοσοφία -και κατά την άποψη του Ρένου Αποστολίδη με την οποία συμφωνώ απόλυτα- είναι μία λογική προέκταση του πυρρωνικού αγνωστικισμού...το λάθος πολλών είναι ότι λαμβάνουν αυτή τη φιλοσοφία με κατηγορηματικό τόνο, ενώ απλά είναι μία φιλοσοφία που απλά έχει στόχο να γκρεμίσει, χωρίς να αποτρέπει υπό νέες υγιείς συνθήκες την επανοικοδόμηση όσων εννοιών αποκαλεί "στοιχειά" (συνέδεσέ το με το "Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας" του Freud")...και εδώ θαρρώ ότι εντοπίζεται μία βασικότατη διαφορά από τον Νίτσε, ο οποίος αποδίδει ένα σαφώς καθορισμένο πλαίσιο δράσης για τον Υπεράνθρωπο.

 

Κανένας -ισμος δεν πρόκειται να τα λύσει προφανώς, διότι έχουν καθαρά εσωτερική φύση τούτα τα ζητήματα...αν αυτός ο -ισμος δηλαδή δεν έχει και υπαρξιστικές προεκτάσεις, απλά θα αποτελέσει μία μετατόπιση της ήδη υπάρχουσας εξουσίας και όχι μία ρηξικέλευθη αλλαγή.

[Atlas21]

Εξηγεί πολλά.

[nf28]

18 hours ago, Atlas21 said:

Εξηγεί πολλά.

Στο ίδιο κεφάλαιο είμαστε 😅

[Νονός]

Να ευχαριστήσω προσωπικώς τους χρήστας @Atlas21 και @nf28, μιας και με τα παραπάνω πόστς των απεκατέστησαν την αναταραχή που είχε ξεκινήσει να με κυριεύει διαβάζοντας τα αμέσως προηγούμενα πόστς και διαπιστώνοντας την εκτροπή που είχε υποστεί ο πρέπων αναγνωστικός ρους των ΚουΜουϊτώνΕ.

[Atlas21]

6 hours ago, nf28 said:

Στο ίδιο κεφάλαιο είμαστε 😅

Για παραλία καλό είναι. Χωλαινει λίγο η μετάφραση. Δεν θα το συνιστούσα σε κάποιον που δεν είναι Αλμειδόσκυλο.

[Nestoridis21]

[parakmiakos]

Νυχτωδια της Χιλής. 

Το προτείνω ανεπιφύλακτα. 

[Zara]

Τί διαβάζεις ρε φασαίε, είπαμε να τον κόψουμε αλλά όχι να βγάλουμε και τριχωτό μουνί. 

[A.K.21]

Δεν το έχω διαβασει όλο ακόμα αλλά οι πρώτες 100 σελίδες είναι πολύ δυνατές :

 

[parakmiakos]

1 hour ago, Zara said:

Τί διαβάζεις ρε φασαίε, είπαμε να τον κόψουμε αλλά όχι να βγάλουμε και τριχωτό μουνί. 

Επηρεάστηκα από τις αξύριστες στη Δονούσα. 

[Νονός]

13 hours ago, parakmiakos said:

Νυχτωδια της Χιλής. 

Το προτείνω ανεπιφύλακτα. 

Ακόμη μια εξήγηση για τον καταποντισμό στα ΠκΟ ..... 

[Νονός]

11 hours ago, A.K.21 said:

Δεν το έχω διαβασει όλο ακόμα αλλά οι πρώτες 100 σελίδες είναι πολύ δυνατές :

 

Ότι έχει γράψει ο Χαραλαμπίδης είναι διαμαντάκι.

Φτάνει να ΜΗΝ είσαι αρκετά δεξιούλης ώστε να συγχιστείς και να ψάχνεις αντίλογους και "ναι, αλλά τα κονσερβοκούτια ...".

[stavros 9-11]

14 hours ago, A.K.21 said:

Δεν το έχω διαβασει όλο ακόμα αλλά οι πρώτες 100 σελίδες είναι πολύ δυνατές :

 

Θέλει γερά νεύρα αυτό το βιβλίο. Όταν το τελείωσα, ήθελα να πάρω το όπλο και να βγω να θερισω κόσμο με τόσα νεύρα που έφτιαξα. Βασικά εξηγεί ακριβώς τι είναι η δεξιά στην Ελλάδα 

[Kapetan21]

Επιστροφή από διακοπές, επιστροφή στην ρουτίνα. Πριν αναχωρήσω θείος μου δώρισε το κάτω βιβλίο, να δούμε τι θα μάθουμε. 

https://www.metaixmio.gr/el/products/ena-skoteino-domatio-1967-1974?srsltid=AfmBOorLVkvIRBkS2OsE4UHQnr_fEeoGOrFVBu-uJa-TFTjDf16fw8Rp

[Νονός]

5 hours ago, Kapetane21 said:

Επιστροφή από διακοπές, επιστροφή στην ρουτίνα. Πριν αναχωρήσω θείος μου δώρισε το κάτω βιβλίο, να δούμε τι θα μάθουμε. 

https://www.metaixmio.gr/el/products/ena-skoteino-domatio-1967-1974?srsltid=AfmBOorLVkvIRBkS2OsE4UHQnr_fEeoGOrFVBu-uJa-TFTjDf16fw8Rp

Μου έχουν πει καλά λόγια γι αυτό.

Παραμένω επιφυλακτικός λόγω του προτέρου ... ατίμου βίου του Παπαχελά.

Δεν ξέρω αν και πόσο "κατάφερε" να απαγκιστρωθεί από τους δεσμούς του με την Αμέρικα (και την ... company, άραγε ???) έτσι ώστε να γράψει καθαρά και όχι αβανταδόρικα και αγιοποιητικά.

Θέλω να το διαβάσω κάποια στιγμή.

[parakmiakos]

Δεν έχω διαβάσει μεγαλυτερη μαλακία απο την άλλη όχθη της θάλασσας του Αντουνες. 

400 σελίδες πιπες. 

[Zara]

11 hours ago, parakmiakos said:

400 σελίδες πιπες. 

Θα εύχεσαι... 

[Navas]

Φοβερό! Αν σας αρέσουν τα μυστηρίου αυτό είναι από τα καλύτερα πού έχω διαβάσει. Πολιτικό νουάρ πού εξελίσσεται στο Περού το 1978 παράλληλα με το Μουντιάλ της Αργεντινής όπου το παρακολουθούν όλοι καρφωμένοι στις τηλεοράσεις.

[Navas]

Ένα όπου το διάβασα στις διακοπές αλλά δεν μού άρεσε (αν και είναι θέμα γούστου) είναι το παρακάτω του Richard Osman. Είχα διαβάσει πριν λίγα χρόνια το "Λέσχη φόνων της Πέμπτης" και ήταν καλό. Δυστυχώς παρότι ήταν δώρο από φίλη, το συγκεκριμένο ήταν ένα ρεμίξ τού Τζέημς Μποντ, του Σουίτς (η σειρά με τους δικηγόρους) και του βιβλίου " ο εκατονταχρονος που πήδηξε από το παράθυρο κι εξαφανίστηκε ".
Ίσως επειδή δεν ήταν ρεαλιστικό, δεν μου έκατσε καθόλου.
Περί ορέξεως βέβαια όλα αυτά.

 

[Navas]

Κείμενα και αναλύσεις μέσω φιλοσοφικής σκέψης του Θεοφάνη Τάση πάνω στην τεχνολογία του σήμερα και πως βιώνουμε μέσα στο ψηφιακό σύμπαν.

Ενδιαφέρον βιβλίο αν και προς το τέλος δυσκολεύει τον τρόπο γραφής με επιτηδευμένες λέξεις. Ίσως θέλει να περάσει μια αίσθηση διάνοιας; Δεν μπορώ να ξέρω.

Αξίζει τον κόπο.

 

 

[panos42]

2 hours ago, Navas said:

Αξίζει τον κόπο.

Ναι, αξίζει τον κόπο. Για τους πιο "οπτικούς" ο συγγραφέας διαθέτει και youtube διαλέξεις με το περιεχόμενο του βιβλίου, αν εγγραφείτε εδώ (δωρεάν είναι): https://mathesis.cup.gr/courses/course-v1:Philosophy+PHL7.1+25B/about